The Oul Morris Van - Brier

In the neat little town they call Belfast, apprentice to trade I was bound.

Many’s an hour sweet happiness I spent in that neat little town.

To serve my time as a mechanic, to York Street I did Land.

The first thing I did when I got there was to purchase an oul Morris Van.

And her headlights they shone like the diamonds.

In the back was an old bag of straw.

It wasn’t the tax that held me back.

Each night I ran up the M1.

One night while going down North Street

She stoped and she stalled in the street.

And when I got out to murder her

This young blond I happened to meet.

She said your down from the country

I know by the size of your hands

But before she knew what happened her.

I had her stretched out in my van.

And her headlights they shone like the diamonds.

In the back was an old bag of straw.

It wasn’t the tax that held me back.

Each night I ran up the M1.

A policeman was standing at the corner, who had a big gun in his hand.

The way that he walked around us, you’d swear that he owned the old van.

He then peeked into the windscreen, and you’re sure that he made his high stand.

For nature was taking first place, right here in the back of me van.

And her headlights they shone like the diamonds.

In the back was an old bag of straw.

It wasn’t the tax that held me back.

Each night I ran up the M1.

Before the judge and the jury, next morning I had to appear.

The judge he looked flabbergasted when he saw my nice bit of gear.

«I'll give you 6 months down in Kremlin, you can do it the best way you can.

You can do many’s a thing down in Belfast but not in the back of your van.»

And her headlights they shone like the diamonds.

In the back was an old bag of straw.

It wasn’t the tax that held me back each night I ran up the M1…

In het nette kleine stadje dat ze Belfast noemen, was ik gebonden aan een handelsleerling.

Vele uren zoet geluk bracht ik door in dat nette stadje.

Om mijn tijd als monteur uit te zitten, deed ik Land in York Street.

Het eerste wat ik deed toen ik daar aankwam, was een Morris Van kopen.

En haar koplampen schitterden als diamanten.

Achterin lag een oude zak stro.

Het was niet de belasting die me tegenhield.

Elke nacht rende ik de M1 op.

Op een avond terwijl ik door North Street reed

Ze stopte en bleef op straat staan.

En toen ik eruit stapte om haar te vermoorden

Deze jonge blondine die ik toevallig ontmoette.

Ze zei dat je uit het land komt

Ik weet het door de grootte van je handen

Maar voordat ze wist wat er met haar gebeurde.

Ik had haar uitgestrekt in mijn busje.

En haar koplampen schitterden als diamanten.

Achterin lag een oude zak stro.

Het was niet de belasting die me tegenhield.

Elke nacht rende ik de M1 op.

Op de hoek stond een politieagent die een groot geweer in zijn hand had.

Zoals hij om ons heen liep, zou je zweren dat hij de eigenaar was van het oude busje.

Hij gluurde toen door de voorruit en je weet zeker dat hij zijn hoge standpunt innam.

Want de natuur nam de eerste plaats in, hier achterin mijn busje.

En haar koplampen schitterden als diamanten.

Achterin lag een oude zak stro.

Het was niet de belasting die me tegenhield.

Elke nacht rende ik de M1 op.

Voor de rechter en de jury moest ik de volgende ochtend verschijnen.

De rechter keek stomverbaasd toen hij mijn mooie uitrusting zag.

«Ik geef je zes maanden in het Kremlin, je kunt het zo goed mogelijk doen.

Je kunt veel dingen doen in Belfast, maar niet achterin je busje.»

En haar koplampen schitterden als diamanten.

Achterin lag een oude zak stro.

Het was niet de belasting die me tegenhield elke nacht dat ik de M1 op rende...