Galway Shawl - Brier

At Orenmore in the County Galway

One pleasant evening in the month of May

I spied a damsel, she was young and handsome

Her beauty fairly took my breath away

Cho: She wore no jewels, nor costly diamonds

No paint or powder, no, none at all

But she wore a bonnet with a ribbon on it

And round her shoulder was a Galway Shawl

We kept on walking, she kept on talking

'Till her father’s cottage came into view

Says she: 'Come in, sir, and meet my father

And play to please him «The Foggy Dew.»

She sat me down beside the fire

I could see her father, he was six feet tall

And soon her mother had the kettle singing

All I could think of was the Galway shawl

I played «The Blackbird» and «The Stack of Barley»

«Rodney's Glory» and «The Foggy Dew»

She sang each note like an Irish linnet

Whilst the tears stood in her eyes of blue

'Twas early, early, all in the morning

When I hit the road for old Donegal

She said 'Goodby, sir,'she cried and kissed me

And my heart remained with that Galway shawl

Bij Orenmore in County Galway

Een gezellige avond in de maand mei

Ik zag een jonkvrouw, ze was jong en knap

Haar schoonheid was behoorlijk adembenemend

Cho: Ze droeg geen juwelen of kostbare diamanten

Geen verf of poeder, nee, helemaal geen

Maar ze droeg een muts met een lint erop

En om haar schouder zat een Galway-sjaal

We bleven lopen, zij bleef praten

'Tot haar vaders huisje in zicht kwam

Ze zegt: 'Kom binnen, meneer, en ontmoet mijn vader

En speel om hem te plezieren "The Foggy Dew."

Ze zette me naast het vuur neer

Ik kon haar vader zien, hij was 1,80 meter lang

En al snel liet haar moeder de ketel zingen

Het enige waar ik aan kon denken was de Galway-sjaal

Ik speelde «The Blackbird» en «The Stack of Barley»

"Rodney's Glory" en "The Foggy Dew"

Ze zong elke noot als een Ierse kneu

Terwijl de tranen in haar blauwe ogen stonden

'Het was vroeg, vroeg, allemaal in de ochtend

Toen ik op weg ging naar het oude Donegal

Ze zei 'Tot ziens, meneer', ze huilde en kuste me

En mijn hart bleef bij die Galway-sjaal