The Broad Black Brimmer - Brier

There’s a uniform hanging

In what’s known as Father’s room

A uniform so simple in it’s style

It has no braid of silk nor gold

No hat with feathered plumes

Yet me Mother has preserved it all the while

One day she made me try it on

A wish of mine for years

«Just a memory of your father, Sean» she said

And as I tried the Sam Browne on

She was smiling through her tears

As she placed the broad black brimmer on me head

It’s just a broad black brimmer

It’s ribbons frayed and torn

By the careless whisk of manies a mountain breeze

An old trench coat that’s a battle stained and worn

And the breeches almost threadbare at the knees

A Sam Browne belt, with a buckle big and strong

And a holster that’s been empty many a day

And when men claim Ireland’s freedom

The one they’ll choose to lead 'em

Will wear the broad black brimmer of the IRA

That uniform was worn by me father long ago

When he reached me mother’s homestead on the run

That uniform was worn in that little church below

When Father Mac he blessed the pair as one

And after Truce and Treaty and the parting of the ways

He wore it when he marched out with the rest

And as they bore his body down the rugged heather braes

They placed the broad black brimmer on his breast

It’s just a broad black brimmer

It’s ribbons frayed and torn

By the careless whisk of manies a mountain breeze

An old trench coat that’s a battle stained and worn

And the breeches almost threadbare at the knees

A Sam Browne belt, with a buckle big and strong

And a holster that’s been empty many a day

And when men claim Ireland’s freedom

The one they’ll choose to lead 'em

Will wear the broad black brimmer of the IRA

There’s a uniform hanging

In what’s known as Father’s room

A uniform so simple in it’s style

It has no braid of silk nor gold

No hat with feathered plumes

Yet me Mother has preserved it all the while

One day she made me try it on

A wish of mine for years

«Just a memory of your father, Sean» she said

And as I tried the Sam Browne on

She was smiling through her tears

As she placed the broad black brimmer on me head

It’s just a broad black brimmer

It’s ribbons frayed and torn

By the careless whisk of manies a mountain breeze

An old trench coat that’s a battle stained and worn

And the breeches almost threadbare at the knees

A Sam Browne belt, with a buckle big and strong

And a holster that’s been empty many a day

And when men claim Ireland’s freedom

The one they’ll choose to lead 'em

Will wear the broad black brimmer of the IRA

Er hangt een uniform

In wat bekend staat als Vaders kamer

Een uniform zo eenvoudig van stijl

Het heeft geen vlechtwerk van zijde of goud

Geen hoed met gevederde pluimen

Toch heeft mijn moeder het de hele tijd bewaard

Op een dag liet ze me het passen

Al jaren een wens van mij

'Gewoon een herinnering aan je vader, Sean', zei ze

En terwijl ik de Sam Browne probeerde

Ze glimlachte door haar tranen heen

Terwijl ze de brede zwarte rand op mijn hoofd plaatste

Het is gewoon een brede zwarte rand

Het zijn gerafelde en gescheurde linten

Door de zorgeloze zwaai van velen een bergbriesje

Een oude trenchcoat die door de strijd is bevlekt en versleten

En de broek bijna versleten op de knieën

Een riem van Sam Browne, met een grote en sterke gesp

En een holster die vele dagen leeg is geweest

En wanneer mannen de vrijheid van Ierland opeisen

Degene die ze kiezen om ze te leiden

Zal de brede zwarte rand van de IRA dragen

Dat uniform werd lang geleden door mijn vader gedragen

Toen hij op de vlucht bij mijn moeders woning aankwam

Dat uniform werd gedragen in dat kleine kerkje beneden

Toen pater Mac zegende hij het paar als één

En na Wapenstilstand en Verdrag en het scheiden van de wegen

Hij droeg het toen hij met de rest naar buiten marcheerde

En terwijl ze zijn lichaam langs de ruige heidevelden droegen

Ze plaatsten de brede zwarte rand op zijn borst

Het is gewoon een brede zwarte rand

Het zijn gerafelde en gescheurde linten

Door de zorgeloze zwaai van velen een bergbriesje

Een oude trenchcoat die door de strijd is bevlekt en versleten

En de broek bijna versleten op de knieën

Een riem van Sam Browne, met een grote en sterke gesp

En een holster die vele dagen leeg is geweest

En wanneer mannen de vrijheid van Ierland opeisen

Degene die ze kiezen om ze te leiden

Zal de brede zwarte rand van de IRA dragen

Er hangt een uniform

In wat bekend staat als Vaders kamer

Een uniform zo eenvoudig van stijl

Het heeft geen vlechtwerk van zijde of goud

Geen hoed met gevederde pluimen

Toch heeft mijn moeder het de hele tijd bewaard

Op een dag liet ze me het passen

Al jaren een wens van mij

'Gewoon een herinnering aan je vader, Sean', zei ze

En terwijl ik de Sam Browne probeerde

Ze glimlachte door haar tranen heen

Terwijl ze de brede zwarte rand op mijn hoofd plaatste

Het is gewoon een brede zwarte rand

Het zijn gerafelde en gescheurde linten

Door de zorgeloze zwaai van velen een bergbriesje

Een oude trenchcoat die door de strijd is bevlekt en versleten

En de broek bijna versleten op de knieën

Een riem van Sam Browne, met een grote en sterke gesp

En een holster die vele dagen leeg is geweest

En wanneer mannen de vrijheid van Ierland opeisen

Degene die ze kiezen om ze te leiden

Zal de brede zwarte rand van de IRA dragen