Robot - Brazzaville

People used to ride horses

Then they moved on to cars

Then on to big jet planes

And rockets to the stars

Why’s my soul any different?

Trapped in this delicate skin

I’d rather be made of titanium

And free of all my sins

I’d rather be a robot

I’d rather be a robot

I’d rather be a robot

While I’m in this world

I’d rather be a robot writing poems

On a Sunday afternoon

Перестань со мной быть сильным

И как робот стальным

Я же вижу: ты устал

И немного простыл

Хватит с меня сомнений

И спокойствия хватит

Я хочу, чтоб тебя смущало

Моё откровенное платье

People are fragile

And so full of fear

Greed, rage and envy

And wonderin’ why we’re here

Robots are humble

An empathetic lot

And they aren’t constantly tortured

By the instincts that we've got

I’d rather be a robot

I’d rather be a robot

I’d rather be a robot

While I’m in this world

I’d rather be a robot writing poems

On a Sunday afternoon

Vroeger reden mensen paard

Toen gingen ze over op auto's

Dan op naar grote straalvliegtuigen

En raketten naar de sterren

Waarom is mijn ziel anders?

Gevangen in deze tere huid

Ik zou liever van titanium zijn

En vrij van al mijn zonden

Ik ben liever een robot

Ik ben liever een robot

Ik ben liever een robot

Terwijl ik in deze wereld ben

Ik ben liever een robot die gedichten schrijft

Op een zondagmiddag

ерестань со мной быть сильным

ак робот стальным

е ижу: стал

емного остыл

атит с меня сомнений

спокойствия атит

хочу, об тебя смущало

оё откровенное атье

Mensen zijn kwetsbaar

En zo vol van angst

Hebzucht, woede en afgunst

En je afvragen waarom we hier zijn

Robots zijn bescheiden

Een empathische partij

En ze worden niet constant gemarteld

Door de instincten die we hebben

Ik ben liever een robot

Ik ben liever een robot

Ik ben liever een robot

Terwijl ik in deze wereld ben

Ik ben liever een robot die gedichten schrijft

Op een zondagmiddag