Hold Your Nerve - Boy & Bear

It fell apart just as it began

In a flash of defiance

You won’t take the initiative

But the rest was mine

On demand I will understand

What a freefall could feel like

You became but a fabled dream

That would blur in time

But a restless heart

'Cause sometimes the spark you know

How sweet the glow

That kicks you off your line

Hold your nerve

I was not right

I was bent out

And still left unshown

Weighing on that

Time in anguish

Now it left me broke

Is this the sound of a moving ground

Or the echoes of self-doubt?

I found the way to some peace of mind

That I still can’t use

To meditate on a shifting sand

Takes steadfast and sure feet

You became but a fabled dream

That would stir in time

But a restless heart

'Cause sometimes the spark you know

How sweet the glow

That kicks you off your line

Hold your nerve

I was not right

I was bent out

And still left unsure

Weighing on that

Time in anguish

Now it left me broke

When you called me

I was anxious

And I felt exposed

But if all this

Might be worth it

Then I had to know

I’m not angry

For the time lost

That’s the turning wheel

When I knew then

When I know now

It was justified

Baby, all that

Sweet connection

Sometimes takes its time

Het viel uit elkaar net zoals het begon

In een flits van verzet

Je neemt niet het initiatief

Maar de rest was van mij

Op verzoek zal ik het begrijpen

Hoe een vrije val kan voelen

Je werd slechts een legendarische droom

Dat zou na verloop van tijd vervagen

Maar een rusteloos hart

Want soms is de vonk die je kent

Hoe lief de gloed

Dat schopt je van je lijn

Houd je zenuwen vast

Ik had geen gelijk

Ik was gebogen

En nog steeds niet getoond

Daarop wegend

Tijd in angst

Nu ging het me kapot

Is dit het geluid van bewegende grond?

Of de echo's van zelftwijfel?

Ik heb de weg gevonden naar wat gemoedsrust

Die ik nog steeds niet kan gebruiken

Om te mediteren op een stuifzand

Neemt standvastige en zekere voeten

Je werd slechts een legendarische droom

Dat zou in de loop van de tijd in beweging komen

Maar een rusteloos hart

Want soms is de vonk die je kent

Hoe lief de gloed

Dat schopt je van je lijn

Houd je zenuwen vast

Ik had geen gelijk

Ik was gebogen

En nog steeds onzeker

Daarop wegend

Tijd in angst

Nu ging het me kapot

Toen je me belde

Ik was zenuwachtig

En ik voelde me blootgesteld

Maar als dit alles

Misschien de moeite waard

Toen moest ik weten

Ik ben niet boos

Voor de verloren tijd

Dat is het draaiwiel

Toen ik het toen wist

Wanneer ik het nu weet

Het was terecht

Schat, dat alles

Zoete verbinding

Neemt soms zijn tijd