Up to Me - Bob Dylan

Everything went from bad to worse, money never changed a thing

Death kept following, tracking us down, at least I heard your bluebird sing

Now somebody’s got to show their hand, time is an enemy

I know you’re long gone, I guess it must be up to me

If I’d thought about it I never would’ve done it, I guess I would’ve let it

slide

If I’d-a paid attention to what others were thinking, the heart inside me

would’ve died

I was just too stubborn to ever be governed by enforced insanity

Someone had to reach for the rising star, I guess it was up to me

Oh, the Union Central is pulling out and the orchids are in bloom

I’ve only got me one good shirt left and it smells of stale perfume

In fourteen months I’ve only smiled once and I didn’t do it consciously

Somebody’s got to find your trail, I guess it must be up to me

It was like a revelation when you betrayed me with your touch

I’d just about convinced myself that nothing had changed that much

The old Rounder in the iron mask slipped me the master key

Somebody had to unlock your heart, he said it was up to me

Well, I watched you slowly disappear down into the officers' club

I would’ve followed you in the door but I didn’t have a ticket stub

So I waited all night 'til the break of day, hoping one of us could get free

When the dawn came over the river bridge, I knew it was up to me

Oh, the only decent thing I did when I worked as a postal clerk

Was to haul your picture down off the wall near the cage where I used to work

Was I a fool or not to try to protect your identity?

You looked a little burned out, my friend, I thought it might be up to me

Well, I met somebody face to face and I had to remove my hat

She’s everything I need and love but I can’t be swayed by that

It frightens me, the awful truth of how sweet life can be

But she ain’t a-going to make me move, I guess it must be up to me

We heard the Sermon on the Mount and I knew it was too complex

It didn’t amount to anything more than what the broken glass reflects

When you bite off more than you can chew you pay the penalty

Somebody’s got to tell the tale, I guess it must be up to me

Well, Dupree came in pimpin' tonight to the Thunderbird Café

Crystal wanted to talk to him, I had to look the other way

Well, I just can’t rest without you, love, I need your company

But you ain’t a-going to cross the line, I guess it must be up to me

There’s a note left in the bottle, you can give it to Estelle

She’s the one you been wondering about, but there’s really nothing much to tell

We both heard voices for a while, now the rest is history

Somebody’s got to cry some tears, I guess it must be up to me

So go on, boys, and play your hands, life is a pantomime

The ringleaders from the county seat say you don’t have all that much time

And the girl with me behind the shades, she ain’t my property

One of us has got to hit the road, I guess it must be up to me

And if we never meet again, baby, remember me

How my lone guitar played sweet for you that old-time melody

And the harmonica around my neck, I blew it for you, free

No one else could play that tune, you know it was up to me

Alles ging van kwaad tot erger, geld heeft nooit iets veranderd

De dood bleef ons volgen, ons opsporen, ik hoorde tenminste je sialia zingen

Nu moet iemand zijn hand laten zien, tijd is een vijand

Ik weet dat je al lang weg bent, ik denk dat het aan mij moet liggen

Als ik erover had nagedacht, had ik het nooit gedaan, ik denk dat ik het had laten doen

dia

Als ik aandacht zou schenken aan wat anderen dachten, het hart in mij

zou zijn gestorven

Ik was gewoon te koppig om ooit geregeerd te worden door gedwongen waanzin

Iemand moest naar de rijzende ster grijpen, ik denk dat het aan mij lag

Oh, de Union Central trekt zich terug en de orchideeën staan ​​in bloei

Ik heb nog maar één goed shirt en het ruikt naar muffe parfum

In veertien maanden heb ik maar één keer gelachen en dat deed ik niet bewust

Iemand moet je spoor vinden, ik denk dat het aan mij moet liggen

Het was als een openbaring toen je me verraadde met je aanraking

Ik had mezelf er bijna van overtuigd dat er niet zoveel was veranderd

De oude Rounder met het ijzeren masker gaf me de hoofdsleutel

Iemand moest je hart ontgrendelen, hij zei dat het aan mij lag

Nou, ik zag je langzaam verdwijnen in de officiersclub

Ik zou je de deur in zijn gevolgd, maar ik had geen kaartje

Dus ik wachtte de hele nacht tot het aanbreken van de dag, in de hoop dat een van ons vrij zou komen

Toen de dageraad over de rivierbrug kwam, wist ik dat het aan mij lag

Oh, het enige fatsoenlijke wat ik deed toen ik als postbeambte werkte

Was om je foto van de muur te halen bij de kooi waar ik werkte

Was ik een dwaas of wilde ik niet proberen uw identiteit te beschermen?

Je zag er een beetje opgebrand uit, mijn vriend, ik dacht dat het misschien aan mij lag

Nou, ik ontmoette iemand van aangezicht tot aangezicht en ik moest mijn hoed afzetten

Ze is alles wat ik nodig heb en waar ik van hou, maar daar kan ik me niet door laten beïnvloeden

Het maakt me bang, de vreselijke waarheid van hoe zoet het leven kan zijn

Maar ze gaat me niet laten bewegen, ik denk dat het aan mij moet liggen

We hoorden de Bergrede en ik wist dat het te ingewikkeld was

Het was niet meer dan wat het gebroken glas weerspiegelde

Als je meer afbijt dan je kunt kauwen, betaal je de boete

Iemand moet het verhaal vertellen, ik denk dat het aan mij moet liggen

Nou, Dupree kwam vanavond pimpin' naar het Thunderbird Café

Crystal wilde met hem praten, ik moest de andere kant op kijken

Nou, ik kan gewoon niet rusten zonder jou, lieverd, ik heb je gezelschap nodig

Maar je gaat de grens niet overschrijden, ik denk dat het aan mij moet liggen

Er zit nog een briefje in de fles, je kunt het aan Estelle geven

Zij is degene over wie je je afvroeg, maar er is echt niet veel te vertellen

We hoorden allebei een tijdje stemmen, nu is de rest geschiedenis

Iemand moet wat tranen huilen, ik denk dat het aan mij moet liggen

Dus ga door, jongens, en speel je handen, het leven is een pantomime

De kopstukken van de provinciehoofdstad zeggen dat je niet zoveel tijd hebt

En het meisje met mij achter de tinten, ze is niet mijn eigendom

Een van ons moet de weg op, ik denk dat het aan mij moet liggen

En als we elkaar nooit meer ontmoeten, schat, onthoud me dan

Hoe mijn eenzame gitaar zoet voor je speelde die oude melodie

En de mondharmonica om mijn nek, ik blies het voor je, gratis

Niemand anders kon dat deuntje spelen, je weet dat het aan mij lag