Huck's Tune - Bob Dylan

Well I wandered alone through a desert of stone

And I dreamt of my future wife

My sword’s in my hand and I’m next in command

In this version of death called life

My plate and my cup are right straight up

I took a rose from the hand of a child

When I kiss your lips, the honey drips

But I’m gonna have to put you down for a while

Every day we meet on any old street

And you’re in your girlish prime

The short and the tall are coming to the ball

I go there all the time

Behind every tree, there’s something to see

The river is wider than a mile

I tried you twice, you can’t be nice

I’m gonna have to put you down for a while

Here come the nurse with money in her purse

Here come the ladies and men

You push it all in and you’ve no chance to win

You play 'em on down to the end

I’m laying in the sand getting a sunshine tan

Moving along riding in style

From my toes to my head, you knock me dead

I’m gonna have to put you down for a while

I count the years and I shed no tears

I’m blinded to what might have been

Nature’s voice makes my heart rejoice

Play me the wild song of the wind

I found hopeless love in the room above

When the sun and the weather were mild

You’re as fine as wine, I ain’t handing you no line

But I’m gonna have to put you down for a while

All the merry little elves can go hang themselves

My faith is as cold as can be

I’m stacked high to the roof and I’m not without proof

If you don’t believe me, come see

You think I’m blue, I think so too

In my words, you’ll find no guile

The game’s gotten old, the deck’s gone cold

And I’m gonna have to put you down for a while

The game’s gotten old, the deck’s gone cold

I’m gonna have to put you down for a while

Nou, ik dwaalde alleen door een stenen woestijn

En ik droomde van mijn toekomstige vrouw

Mijn zwaard is in mijn hand en ik ben de volgende in bevel

In deze versie van de dood heet het leven

Mijn bord en mijn kopje staan ​​recht omhoog

Ik nam een ​​roos uit de hand van een kind

Als ik je lippen kus, druipt de honing

Maar ik zal je even moeten teleurstellen

Elke dag ontmoeten we elkaar in een oude straat

En je bent in je meisjesachtige bloei

De korte en de lange komen naar de bal

Ik ga er de hele tijd heen

Achter elke boom is iets te zien

De rivier is breder dan anderhalve kilometer

Ik heb je twee keer geprobeerd, je kunt niet aardig zijn

Ik zal je even moeten teleurstellen

Hier komt de verpleegster met geld in haar tas

Hier komen de dames en heren

Je zet alles op alles en je hebt geen kans om te winnen

Je speelt ze tot het einde door

Ik lig in het zand en krijg een zonnebruin kleurtje

In stijl meebewegen

Van mijn tenen tot mijn hoofd, je slaat me dood

Ik zal je even moeten teleurstellen

Ik tel de jaren en ik huil geen tranen

Ik ben blind voor wat had kunnen zijn

De stem van de natuur maakt mijn hart blij

Speel me het wilde lied van de wind

Ik vond hopeloze liefde in de kamer erboven

Toen de zon en het weer zacht waren

Je bent zo goed als wijn, ik geef je geen regel

Maar ik zal je even moeten teleurstellen

Alle vrolijke elfjes kunnen zich gaan ophangen

Mijn geloof is zo koud als maar kan zijn

Ik sta hoog op het dak en ik ben niet zonder bewijs

Als je me niet gelooft, kom dan kijken

Jij denkt dat ik blauw ben, dat vind ik ook

In mijn woorden, je zult geen bedrog vinden

Het spel is oud geworden, het kaartspel is koud geworden

En ik zal je een tijdje moeten teleurstellen

Het spel is oud geworden, het kaartspel is koud geworden

Ik zal je even moeten teleurstellen