Highlands - Bob Dylan

Well my heart’s in the Highlands gentle and fair

Honeysuckle blooming in the Wildwood air

Bluebells blazing where the Aberdeen waters flow

Well my heart’s in the Highland

I’m gonna go there when I feel good enough to go

Windows were shaking' all night in my dreams

Everything was exactly the way that it seems

Woke up this morning and I looked at the same old page

Same ol' rat race

Life in the same oil' cage

I don’t want nothing from anyone, ain’t that much to take

Wouldn’t know the difference between a real blonde and a fake

Feel like a prisoner in a world of mystery

I wish someone would come

And push back the clock for me

Well my heart’s in the Highlands wherever I roam

That’s where I’ll be when I get called home

The wind, it whispers to the buckeyed trees in rhyme

Well my heart’s in the Highland

I can only get there one step at a time

I’m listening to Neil Young, I gotta turn up the sound

Someone’s always yelling turn it down

Feel like I’m drifting

Drifting from scene to scene

I’m wondering what in the devil could it all possibly mean?

Insanity is smashing up against my soul

You can say I was on anything but a roll

If I had a conscience, well, I just might blow my top

What would I do with it anyway

Maybe take it to the pawn shop

My heart’s in the Highlands at the break of dawn

By the beautiful lake of the Black Swan

Big white clouds like chariots that swing down low

Well my heart’s in the Highlands

Only place left to go

I’m in Boston town, in some restaurant

I got no idea what I want

Well, maybe I do but I’m just really not sure

Waitress comes over

Nobody in the place but me and her

It must be a holiday, there’s nobody around

She studies me closely as I sit down

She got a pretty face and long white shiny legs

She says, «What'll it be?»

I say, «I don’t know, you got any soft boiled eggs?»

She looks at me, says, «I'd bring you some

But we’re out of 'm, you picked the wrong time to come»

Then she says, «I know you’re an artist, draw a picture of me!»

I say, «I would if I could, but

I don’t do sketches from memory»

«Well,» she says, «I'm right here in front of you, or haven’t you looked?»

I say, «All right, I know, but I don’t have my drawing book!»

She gives me a napkin, she says, «You can do it on that»

I say, «Yes I could, but

I don’t know where my pencil is at!»

She pulls one out from behind her ear

She says, «All right now, go ahead, draw me, I’m standing right here»

I make a few lines and I show it for her to see

Well she takes the napkin and throws it back

And says, «That don’t look a thing like me!»

I said, «Oh, kind Miss, it most certainly does»

She says, «You must be joking'.»

I say, «I wish I was!»

Then she says, «You don’t read women authors, do you?»

Least that’s what I think I hear her say

«Well,» I say, «how would you know and what would it matter anyway?»

«Well,» she says, «you just don’t seem like you do!»

I said, «You're way wrong»

She says, «Which ones have you read then?»

I say, «I read Erica Jong!»

She goes away for a minute

And I slide up out of my chair

I step outside back to the busy street but nobody’s going anywhere

Well my heart’s in the Highlands with the horses and hounds

Way up in the border country, far from the towns

With the twang of the arrow and a snap of the bow

My heart’s in the Highlands

Can’t see any other way to go

Every day is the same thing out the door

Feel further away than ever before

Some things in life, it gets too late to learn

Well, I’m lost somewhere

I must have made a few bad turns

I see people in the park forgetting their troubles and woes

They’re drinking and dancing, wearing bright-colored clothes

All the young men with their young women looking so good

Well, I’d trade places with any of them

In a minute, if I could

I’m crossing the street to get away from a mangy dog

Talking to myself in a monologue

I think what I need might be a full-length leather coat

Somebody just asked me

If I registered to vote

The sun is beginning to shine on me

But it’s not like the sun that used to be

The party’s over and there’s less and less to say

I got new eyes

Everything looks far away

Well, my heart’s in the Highlands at the break of day

Over the hills and far away

There’s a way to get there and I’ll figure it out somehow

But I’m already there in my mind

And that’s good enough for now

Nou, mijn hart ligt zacht en eerlijk in de Hooglanden

Kamperfoelie bloeiend in de lucht van Wildwood

Bluebells laaiend waar de wateren van Aberdeen stromen

Nou, mijn hart ligt in de Hooglanden

Ik ga erheen als ik me goed genoeg voel om te gaan

Windows trilde de hele nacht in mijn dromen

Alles was precies zoals het lijkt

Ik werd vanmorgen wakker en ik keek naar dezelfde oude pagina

Dezelfde oude ratrace

Het leven in de kooi van dezelfde olie

Ik wil van niemand iets, er is niet zoveel om te nemen

Zou het verschil niet weten tussen een echte blondine en een neppe

Voel je als een gevangene in een wereld van mysterie

Ik wou dat er iemand zou komen

En de klok terugzetten voor mij

Nou, mijn hart ligt in de Hooglanden, waar ik ook dwaal

Dat is waar ik zal zijn als ik thuis wordt geroepen

De wind, het fluistert naar de buckeyed bomen in rijm

Nou, mijn hart ligt in de Hooglanden

Ik kan er maar stap voor stap komen

Ik luister naar Neil Young, ik moet het geluid harder zetten

Er schreeuwt altijd iemand, zet het lager

Voel me alsof ik drijf

Drijvend van scène naar scène

Ik vraag me af wat het in godsnaam allemaal zou kunnen betekenen?

Waanzin slaat tegen mijn ziel in

Je kunt zeggen dat ik alles behalve goed was

Als ik een geweten had, nou, ik zou mijn top misschien kapot maken

Wat zou ik er trouwens mee doen?

Misschien naar het pandjeshuis brengen

Mijn hart ligt bij het aanbreken van de dag in de Hooglanden

Bij het prachtige meer van de Zwarte Zwaan

Grote witte wolken als strijdwagens die laag naar beneden zwaaien

Nou, mijn hart ligt in de Hooglanden

Enige plek om te gaan

Ik ben in Boston, in een restaurant

Ik heb geen idee wat ik wil

Nou, misschien wel, maar ik weet het gewoon niet zeker

Serveerster komt langs

Niemand in de plaats behalve ik en zij

Het moet een vakantie zijn, er is niemand in de buurt

Ze bestudeert me nauwlettend terwijl ik ga zitten

Ze heeft een mooi gezicht en lange witte glanzende benen

Ze zegt: "Wat zal het zijn?"

Ik zeg: "Ik weet het niet, heb je zachtgekookte eieren?"

Ze kijkt me aan en zegt: «Ik zou wat voor je meenemen»

Maar we zijn uit 'm, je koos de verkeerde tijd om te komen»

Dan zegt ze: "Ik weet dat je een kunstenaar bent, maak een foto van mij!"

Ik zeg: "Ik zou als ik kon, maar"

Ik maak geen schetsen uit het geheugen»

'Nou,' zegt ze, 'ik sta hier voor je, of heb je niet gekeken?'

Ik zeg: "Ok, ik weet het, maar ik heb mijn tekenboek niet!"

Ze geeft me een servet, ze zegt: «Daar kun je het op doen»

Ik zeg: "Ja, dat zou kunnen, maar"

Ik weet niet waar mijn potlood is!»

Ze haalt er een van achter haar oor

Ze zegt: "Goed nu, ga je gang, teken me, ik sta hier"

Ik maak een paar regels en ik laat het zien zodat ze het kan zien

Nou, ze pakt het servet en gooit het terug

En zegt: «Dat lijkt niet op mij!»

Ik zei: "O, lieve juffrouw, dat doet het zeker"

Ze zegt: «Je maakt vast een grapje».»

Ik zeg: «Ik wou dat ik was!»

Dan zegt ze: «Jij leest toch geen vrouwelijke auteurs, hè?»

Tenminste, dat is wat ik denk dat ik haar hoor zeggen

"Nou," zeg ik, "hoe zou je dat weten en wat maakt het uit?"

"Nou," zegt ze, "je ziet er gewoon niet uit zoals je doet!"

Ik zei: «Je hebt het helemaal mis»

Ze zegt: "Welke heb je dan gelezen?"

Ik zeg: "Ik heb Erica Jong gelezen!"

Ze gaat even weg

En ik schuif omhoog uit mijn stoel

Ik stap naar buiten terug naar de drukke straat, maar niemand gaat ergens heen

Nou, mijn hart ligt in de Hooglanden bij de paarden en honden

Ver in het grensland, ver van de steden

Met de twang van de pijl en een klap van de boog

Mijn hart ligt in de Hooglanden

Ik zie geen andere manier om te gaan

Elke dag is hetzelfde de deur uit

Voel je verder weg dan ooit tevoren

Sommige dingen in het leven, het wordt te laat om te leren

Nou, ik ben ergens verdwaald

Ik moet een paar slechte beurten hebben gemaakt

Ik zie mensen in het park hun problemen en ellende vergeten

Ze drinken en dansen, dragen felgekleurde kleding

Alle jonge mannen met hun jonge vrouwen zien er zo goed uit

Nou, ik zou met elk van hen van plaats ruilen

In een minuut, als ik kon

Ik steek de straat over om weg te komen van een schurftige hond

Tegen mezelf praten in een monoloog

Ik denk dat wat ik nodig heb een leren jas van volledige lengte is

Iemand vroeg het me net

Als ik me heb geregistreerd om te stemmen

De zon begint op mij te schijnen

Maar het is niet zoals de zon die vroeger was

Het feest is voorbij en er valt steeds minder te zeggen

Ik heb nieuwe ogen

Alles lijkt ver weg

Nou, mijn hart ligt bij het aanbreken van de dag in de Hooglanden

Over de heuvels en ver weg

Er is een manier om daar te komen en ik kom er wel op de een of andere manier achter

Maar in gedachten ben ik er al

En dat is goed genoeg voor nu