Dirge - Bob Dylan

I hate myself for loving' you and the weakness that it showed

You were just a painted face on a trip down Suicide Road

The stage was set, the lights went out all around the old hotel

I hate myself for loving' you and I’m glad the curtain fell

I hate that foolish game we played and the need that was expressed

And the mercy that you showed to me, who ever would have guessed?

I went out on Lower Broadway and I felt that place within

That hollow place where martyrs weep and angels play with sin

Heard your songs of freedom and man forever stripped

Acting out his folly while his back is being whipped

Like a slave in orbit, he’s beaten 'till he’s tame

All for a moment’s glory and it’s a dirty, rotten shame

There are those who worship loneliness, I’m not one of them

In this age of fiberglass I’m searching for a gem

The crystal ball up on the wall hasn’t shown me nothing yet

I’ve paid the price of solitude, but at least I’m out of debt

Can’t recall a useful thing you ever did for me

'Cept pat me on the back one time when I was on my knees

We stared into each other’s eyes 'till one of us would break

No use to apologize, what difference would it make?

So sing your praise of progress and of the Doom Machine

The naked truth is still taboo whenever it can be seen

Lady Luck, who shines on me, will tell you where I’m at

I hate myself for loving' you, but I should get over that

Ik haat mezelf omdat ik van je hou en de zwakte die het liet zien

Je was gewoon een geschminkt gezicht tijdens een ritje langs Suicide Road

Het podium was gezet, de lichten gingen uit rondom het oude hotel

Ik haat mezelf omdat ik van je hou en ik ben blij dat het doek viel

Ik haat dat dwaze spelletje dat we speelden en de behoefte die werd uitgesproken

En de genade die je me toonde, wie had dat ooit kunnen raden?

Ik ging uit op Lower Broadway en ik voelde die plek van binnen

Die holle plaats waar martelaren wenen en engelen met zonde spelen

Hoorde je liedjes over vrijheid en de mens voor altijd gestript

Zijn dwaasheid uitdragen terwijl zijn rug wordt geslagen

Als een slaaf in een baan om de aarde, wordt hij geslagen tot hij tam is

Alles voor de glorie van een moment en het is een vieze, rotte schande

Er zijn mensen die eenzaamheid aanbidden, ik ben niet een van hen

In dit tijdperk van glasvezel ben ik op zoek naar een juweeltje

De kristallen bol aan de muur heeft me nog niets laten zien

Ik heb de prijs van eenzaamheid betaald, maar ik heb tenminste geen schulden meer

Ik kan me niets nuttigs herinneren dat je ooit voor me hebt gedaan

'Cept me een keer op de rug toen ik op mijn knieën zat'

We staarden in elkaars ogen tot een van ons zou breken

Het heeft geen zin om je te verontschuldigen, wat maakt het uit?

Dus zing uw lof voor de vooruitgang en voor de Doom Machine

De naakte waarheid is nog steeds taboe wanneer het kan worden gezien

Lady Luck, die op mij schijnt, zal je vertellen waar ik ben

Ik haat mezelf omdat ik van je hou, maar daar moet ik overheen komen