Beyond the Horizon - Bob Dylan

Beyond the horizon, behind the sun

At the end of the rainbow life has only begun

In the long hours of twilight 'neath the stardust above

Beyond the horizon it is easy to love

My wretched heart’s pounding

I felt an angel’s kiss

My memories are drowning

In mortal bliss

Beyond the horizon, in the Springtime or Fall

Love waits forever for one and for all

Beyond the horizon across the divide

'Round about midnight, we’ll be on the same side

Down in the valley the water runs cold

Beyond the horizon someone prayed for your soul

I’m touched with desire

What don’t I do?

I’ll throw the logs on the fire

I’ll build my world around you

Beyond the horizon, at the end of the game

Every step that you take, I’m walking the same

Beyond the horizon the night winds blow

The theme of a melody from many moons ago

The bells of St. Mary, how sweetly they chime

Beyond the horizon I found you just in time

It’s dark and it’s dreary

I ponder in vain

I’m weakened, I’m weary

My repentance is plain

Beyond the horizon o’er the treacherous sea

I still can’t believe that you’ve set aside your love for me

Beyond the horizon, 'neath crimson skies

In the soft light of morning I’ll follow you with my eyes

Through countries and kingdoms and temples of stone

Beyond the horizon right down to the bone

It’s late in the season

Never knew, never cared

Whatever the reason

Someone’s life has been spared

Beyond the horizon the sky is so blue

I’ve got more than a lifetime to live lovin' you

Voorbij de horizon, achter de zon

Aan het einde van de regenboog is het leven pas begonnen

In de lange uren van de schemering 'onder het sterrenstof hierboven'

Achter de horizon is het gemakkelijk om lief te hebben

Mijn ellendige hart bonst

Ik voelde de kus van een engel

Mijn herinneringen verdrinken

In sterfelijke gelukzaligheid

Achter de horizon, in de lente of herfst

Liefde wacht voor altijd op één en voor allen

Voorbij de horizon over de kloof

'Rond middernacht staan ​​we aan dezelfde kant'

Beneden in de vallei wordt het water koud

Achter de horizon bad iemand voor je ziel

Ik ben geraakt door verlangen

Wat doe ik niet?

Ik gooi de houtblokken op het vuur

Ik zal mijn wereld om je heen bouwen

Voorbij de horizon, aan het einde van het spel

Bij elke stap die je zet, loop ik hetzelfde

Voorbij de horizon waait de nachtwind

Het thema van een melodie van vele manen geleden

De klokken van St. Mary, hoe zoet ze luiden

Achter de horizon vond ik je net op tijd

Het is donker en het is somber

Ik denk tevergeefs na

Ik ben verzwakt, ik ben moe

Mijn berouw is duidelijk

Voorbij de horizon o'er de verraderlijke zee

Ik kan nog steeds niet geloven dat je je liefde voor mij opzij hebt gezet

Voorbij de horizon, 'neath karmozijnrode luchten'

In het zachte licht van de ochtend zal ik je volgen met mijn ogen

Door landen en koninkrijken en tempels van steen

Tot op het bot voorbij de horizon

Het is laat in het seizoen

Nooit geweten, nooit iets om gegeven

Wat de reden ook is

Iemands leven is gespaard

Achter de horizon is de lucht zo blauw

Ik heb meer dan een leven om van je te houden