Block Und Bleistift - Blumentopf

Trifft mein Stift auf Papier feiern alter Freunde Wiedersehenund

wenn es dunkel wird, hörst do sie leise erzählen.

Wenn die beiden sich zuprosten,

tauschen sie zu vorgerückter Stunde Anekdoten ausund

lauschen Fußnoten:?Hast do den Buntstift gesehen?

Der war ja Spitz wie Nachbars Lumpi,

und der hat nicht mal 'nen Radierer,

do, der machts es ohne Gummi.

Ach übrigens, 'nen schönen Gruß vom Briefkopf,

und hab ich schon erzählt,

ich hab 'n Date mit einer Seite von Notizblock;hab

I’m Daumenkino Karten für heut' Abend bestelltund mit’n

Anzug gekauft, 'nen echten Faber-Castell.

So 'nen schicken schwarzen,

mit Goldbuchstaben eingraviert,

ich hoffe, ich gefalle ihr und sie ist nicht so

ja, ich muß jetzt los, wir beide sehen uns morgen.

Ich wünsch' Dir Hals- und Minenbruch.

?

??Und ich Dir Eselsohren.

?So hörte ich jahrelang zu,

fasziniert von den zwei, und der Stift blieb unberührt

und das Papier noch immer weiß.

Chorus

Doch eines Abends hörte ich die Seite heulen:?

Bleistift, ich bin so einsam,

dass ich schon von Schreibschrift träum'.

Gestern sah ich I’m Spiegel,

dass ich allmählich vergilbe,

als unbeschriebenes Blatt,

mit keiner einzigen Silbe.

??Hör auf zu jammern,?

sagte der Bleistift.

?Denk nur, was aus uns beiden alles werden kann,

solange do noch weiß bist.

Wenn wir es richtig anfangen machen wir Karriere;ein

Blatt, richtig beschriftet,

macht aus Pennern Millionäre.

Die Menschen glauben an uns,

mit dem richtigen Stempel tanzen sie heut' nach unser

Pfeife, und morgen ihre Enkel.

Und bitte, was ist denn der Menschheit größtes Erbe?

Die

Skizzen Picassos, die Bibel,

Goethes Werke?

Ob Einsteins Theorien oder Beethovens

Neunte, die wirklichen Schöpfer waren doch stets unsere

Freunde.Jungs wie do und ich sind Meisterwerke in Spe, egal

ob chlorfrei gebleicht, mittelweich oder 6B?

Da fing ich an zu schreiben,

denn sie wurden übermütig,

und ein paar Stunden später war vom Bleistift nichts

mehr übrig.Und auch das Blatt Papier hatte jetzt andere

Sorgen, denn hörst do diesen Text,

dann weißt do, mehr ist aus ihm nicht geworden.

?Dann gib mich wenigstens ins Altpapier.

?murmelte das Blatt am Ende meiner letzten Strophe

beleidigt.?Ich glaube nicht an Reinkarnation?

, hab ich ihm entgegnet, und es danach I’m Ofen beseitigt.

Chorus

Ontmoet mijn pen op papier oude vrienden vieren reünie en

als het donker wordt, hoor je ze rustig praten.

Wanneer de twee op elkaar proosten

ze wisselen op een laat uur anekdotes uit en

luister Voetnoten: ?Heb je het kleurpotlood gezien?

Hij was puntig als de loempia van de buurman,

en hij heeft niet eens een gum

doen, hij doet het zonder rubber.

Oh trouwens, een mooie groet van het briefhoofd,

en heb ik al verteld

Ik heb een date met een pagina uit Kladblok;have

Tickets voor vanavond besteld bij het flipboek en bij hen

Een pak gekocht, een echte Faber-Castell.

Zo'n chique zwarte

gegraveerd met gouden letters,

Ik hoop dat ze me leuk vindt en dat ze niet zo is

ja, ik moet nu gaan, we zien elkaar morgen.

Ik wens je een gebroken nek en de mijne.

?

'En ik heb je ezelsoren.

?Dus ik heb jaren geluisterd

gefascineerd door de twee, en de pen bleef onaangeroerd

en het papier is nog wit.

Refrein

Maar op een avond hoorde ik de kant huilen:?

Potlood Ik ben zo eenzaam

dat ik al droom van cursief schrift'.

Gisteren zag ik in de spiegel

dat ik langzaamaan geel word

als een onbeschreven blad

met geen enkele lettergreep.

??Stop met zeuren,?

zei het potlood.

?Bedenk eens wat er van ons tweeën kan worden

terwijl je nog blank bent.

Als we het goed beginnen, maken we carrière;

blad, correct geëtiketteerd,

maakt miljonairs van zwervers.

Mensen geloven in ons

met de juiste stempel dansen ze vandaag achter ons aan

Fluitje, en morgen haar kleinkinderen.

En alsjeblieft, wat is het grootste erfgoed van de mensheid?

de

schetsen van Picasso, de Bijbel,

Goethes werken?

Of het nu de theorieën van Einstein of die van Beethoven zijn

Ten negende, de echte makers zijn altijd van ons geweest

Vrienden. Jongens houden van doen en ik zijn meesterwerken die komen, laat maar

of het nu chloorvrij gebleekt, medium zacht of 6B is?

Toen begon ik te schrijven

omdat ze eigenwijs werden

en een paar uur later was het potlood weg

meer over. En het stuk papier had nu ook andere

maak je zorgen, want je hoort deze tekst,

dan weet je, er is niets meer van hem geworden.

'Gooi me dan in ieder geval bij het oud papier.

?mompelde het blad aan het einde van mijn laatste strofe

beledigd. Ik geloof niet in reïncarnatie?

, antwoordde ik, en deed het toen in de oven.

Refrein