The Cannon - BENN

The Canon had been busy

Their chambers were dank, dark

And inches of sandy dust covered the floor

In front of them laid their work;

Piles and piles of heavy circular stones

Coated with an unknown blue liquid

Over the next few weeks

They slowly rolled the stones to the entrance

And loaded them onto a wagon

From here‚ they rode through the night

To the neighboring settlements

Passing the decaying remains of the settlers

That had naively accepted their poisoned gifts

When they arrived‚ they laid stones around the perimeter

And carefully poured a dark liquid on top of each

Before scurrying away to lay the next

In a matter of minutes‚ they could hear the coughs begin

The wind direction was not an issue

Now that the towns and settlements were surrounded

As they rode their wagon away, they stopped to listen

The screams of men, women and children alike

Helped crack smiles on the weary faces of the Canon

They rode on

De Canon was bezig geweest

Hun kamers waren vochtig, donker

En centimeters zandstof bedekte de vloer

Voor hen lag hun werk;

Stapels en stapels zware ronde stenen

Bedekt met een onbekende blauwe vloeistof

De komende weken

Ze rolden langzaam de stenen naar de ingang

En laadde ze op een wagen

Vanaf hier reden ze door de nacht

Naar de naburige nederzettingen

Langs de rottende overblijfselen van de kolonisten

Die naïef hun vergiftigde gaven hadden aanvaard

Toen ze aankwamen, legden ze stenen rond de omtrek

En goot er voorzichtig een donkere vloeistof bovenop

Voordat je weg rent om de volgende te leggen

Binnen een paar minuten konden ze het hoesten horen beginnen

De windrichting was geen probleem

Nu de steden en nederzettingen waren omsingeld

Terwijl ze met hun wagen wegreden, stopten ze om te luisteren

Het geschreeuw van zowel mannen, vrouwen als kinderen

Heeft geholpen om een ​​glimlach op de vermoeide gezichten van de Canon te krijgen

Ze reden verder