Unbound - Beheaded

Contours broaden devoid of constriction

Confinements lost, freeing my affliction

Drifting beyond mortality, surpassing the divine

To revamp the off-lit art — forever shine

Terrain upon which the senseless is wisdom

Feeling my mind weaken

Unable to absorb nor give meaning

I drown in heaven

To remerge caressed by infernal spleandor

Angelic bestiality

Intertwines with demonic clemence

Forming waves

Diverged from my prescribed path I roam

Setting unrevealed parameters to my own mind

Forcing it to spread engulfing the reasons

Hidden beneath my very own creation

Blinded in a world of nonsense

Initiating journeys

Ascending into thoughts without adhering

Unboun deliberations of the human mind

Absurd rhythms and tempos give rise to

Orchestral inversions

Entangling me deeper in warmth

Below which I chill

Making me long for the solitude

Once fulfilled

Pouring the bittermost droplets

Of forlorn essence

Contouren worden breder zonder vernauwing

Opsluitingen verloren, bevrijding van mijn aandoening

Drijvend voorbij de sterfelijkheid, het goddelijke overtreffend

Om de niet-verlichte kunst te vernieuwen — voor altijd glans

Terrein waarop het zinloze wijsheid is

Mijn geest voelen verzwakken

Niet in staat om te absorberen of betekenis te geven

Ik verdrink in de hemel

Om weer samen te komen gestreeld door helse pracht

Engelachtige bestialiteit

Verweven met demonische clementie

Golven vormen

Afwijkend van mijn voorgeschreven pad dwaal ik rond

Ongeopenbaarde parameters naar eigen inzicht instellen

Dwingen om zich te verspreiden en de redenen overspoelen

Verborgen onder mijn eigen creatie

Verblind in een wereld van onzin

Initiëren van reizen

Opstijgen in gedachten zonder vast te houden

Ongebreidelde beraadslagingen van de menselijke geest

Absurde ritmes en tempo's geven aanleiding tot

Orkestrale inversies

Verstrikt me dieper in warmte

Waaronder ik chill

Doet me verlangen naar de eenzaamheid

eenmaal vervuld

De bitterste druppels gieten

Van verloren essentie