Toast - Beans

Can bliss outlast a lie you live?

For even shadows must stay true to the shade

I don’t explain, I have spoken the facts

As I understand them to be

Was it worth it to the breeze that blows all the smoke

You want, I see through it

The sickness at the core of your being

Now bite your tongue, you won’t talk to my tell

For all those who know the least ain’t got the most to say

The only way to treat snakes is for belts, boots

And half-ass quotes and quotes that can tell I made in every letter

With carries a club for theft prevention

The heart fled and resound as your chest fried

In which to show your wrists timid

As a canary at a cat show convention

Your loss, my goal, my gain

First class compared to second hand third race

Though within lines like fish bait

That’s water under the bridge that you not fixin' to paddle

And the flood bursts like full bladders

And every head is in a bubble

Repulse and twist from the body

With scars like the moon on the pebble skin of the sea

Characters aren’t MC’s

MC’s a character whose emotion through intellect drives a spirit to grant one

The will to invent

Through honesty and agony is not a question of real

If that motivates one to rob mics, it can’t be wrong

That makes the battle worth the fight

That makes the matter worth the

That makes the question to the answer

That makes reason riddle inside the rhyme

In his mind, the fool can be a king

Bald but hair-raising ballbeam

Freaks beats like freaks between sheets

No frontier I fear, more fun

The root canal my heart conceals no lie

But keeping real is your alibi

You’d rather kiss the frog who embraced the promise

But never given the guarantee

You could turn into a prince

Now your reward is a soul for ransom

But brick shoes won’t break my stride

I chose to fled

Got away instead

(White Plains x3)

I take a cozy little trip

On the metro north trains

The blue lines of Westchester

I got off at White Plains

If the conscience is the dead speaking out from the grave

Instead do we bury the dead alive?

Of crawling disease, MC’s on the face of the Earth

With the grave is the only cure most never knew fear

From my voice to its ears

Like ghosts & spirits come in dreams

With no Earth to walk on

Alone, the silence forever to moan like they went through lifeless dreams

Bears more screams than damned souls in torment

Played by the joined sounds of MC’s falling apart

As the stars and their eyes are stolen

Disassociated for closely applied perceptions not doing the same thing

Expecting something else to happen

So pardon me for protruding through the ring

Your chest is blowing circles that curve a crescent moon

That diminishes at the rising line

Blending into the scenery of other objects

That compete for the benefit of your first attention

Because it doesn’t have to

I will always stand alone, on microphones

Putty in my palm once I massage your cortex

Melted on the tip of the tongue

Then watch it sizzle like bacon

Every MC or ice cone gets last licks

Lyrics inserted like to the beat of a chest of a primate

All natural, but naturally annoying

Drowning in your spit is getting kinda boring

Thinking you the next god gift to emcee

Cause all you do is kick styles free off the head

Being stuck like kittens in a tree

Pain is living in an illusion that shatters once glass slippers don’t fit

Talent not territorial

Then scan the area worldwide with eyes on international thighs

To the place that chose to fled

Where we can rest our heads

(White Plains x3)

I take a cozy little trip

On the metro north trains

The blue lines of Westchester

I got off at White Plains

Kan gelukzaligheid langer duren dan een leugen waarin je leeft?

Want zelfs schaduwen moeten trouw blijven aan de schaduw

Ik leg het niet uit, ik heb de feiten gesproken

Zoals ik begrijp dat ze zijn

Was het het waard voor de bries die alle rook uitblaast?

Jij wilt, ik zie erdoorheen

De ziekte in de kern van je wezen

Bijt nu op je tong, je praat niet tegen mij

Voor iedereen die het minste weet, heeft niet het meeste te zeggen

De enige manier om slangen te behandelen is voor riemen, laarzen

En halve aanhalingstekens en aanhalingstekens die ik in elke letter heb gemaakt

Met draagt ​​een club voor diefstalpreventie

Het hart vluchtte en weergalmde terwijl je borst gebakken werd

Waarin je je polsen verlegen kunt laten zien

Als kanarie op een kattenshow-conventie

Uw verlies, mijn doel, mijn winst

Eerste klasse vergeleken met tweedehands derde race

Hoewel binnen lijnen zoals visaas

Dat is water onder de brug waar je niet mee kunt peddelen

En de vloed barst open als volle blazen

En elk hoofd zit in een bubbel

Afstoten en draaien van het lichaam

Met littekens als de maan op de kiezelhuid van de zee

Personages zijn geen MC's

MC is een karakter wiens emotie door intellect een geest drijft om er een te verlenen

De wil om uit te vinden

Door eerlijkheid en pijn is geen kwestie van echt

Als dat iemand motiveert om microfoons te beroven, kan het niet verkeerd zijn

Dat maakt de strijd de strijd waard

Dat maakt de zaak de moeite waard

Dat maakt de vraag tot het antwoord

Dat maakt het raadsel van de rede in het rijm

In zijn gedachten kan de dwaas een koning zijn

Kale maar huiveringwekkende ballbeam

Freaks beats als freaks tussen de lakens

Geen grens vrees ik, meer plezier

Het wortelkanaal in mijn hart verbergt geen leugen

Maar echt blijven is je alibi

Je zou liever de kikker kussen die de belofte omarmde

Maar nooit de garantie gegeven

Je zou een prins kunnen worden

Nu is je beloning een ziel voor losgeld

Maar stenen schoenen zullen mijn pas niet breken

Ik koos ervoor om te vluchten

In plaats daarvan weggekomen

(Witte vlaktes x3)

Ik maak een gezellig tripje

Met de metro naar het noorden

De blauwe lijnen van Westchester

Ik stapte uit bij White Plains

Als het geweten de doden zijn die spreken vanuit het graf

Begraven we de doden in plaats daarvan levend?

Van kruipende ziekte, MC's op het gezicht van de aarde

Met het graf is de enige remedie die de meeste nooit kenden angst

Van mijn stem tot zijn oren

Zoals geesten en geesten in dromen komen

Zonder aarde om op te lopen

Alleen, de stilte voor altijd om te kreunen alsof ze door levenloze dromen gingen

Draagt ​​meer geschreeuw dan verdoemde zielen in kwelling

Gespeeld door de samengevoegde geluiden van uit elkaar vallende MC's

Als de sterren en hun ogen worden gestolen

Gedissocieerd voor nauw toegepaste percepties die niet hetzelfde doen

Verwachten dat er iets anders zou gebeuren

Excuseer me voor het uitsteken door de ring

Je borst blaast cirkels die een maansikkel vormen

Dat neemt af bij de stijgende lijn

Opgaan in het landschap van andere objecten

Die strijden om uw eerste aandacht

Omdat het niet hoeft

Ik zal altijd alleen staan, op microfoons

Putty in mijn handpalm zodra ik je cortex masseer

Gesmolten op het puntje van de tong

Zie het dan sissen als spek

Elke MC of ijshoorn krijgt de laatste likjes

Tekst ingevoegd zoals op het ritme van een kist van een primaat

Allemaal natuurlijk, maar natuurlijk vervelend

Verdrinken in je spit wordt een beetje saai

Ik denk dat je het volgende godsgeschenk aan emcee bent

Want alles wat je doet is stijlen van het hoofd schoppen

Vastzitten als kittens in een boom

Pijn is leven in een illusie die uiteenvalt zodra glazen muiltjes niet passen

Talent niet territoriaal

Scan vervolgens het gebied wereldwijd met ogen op internationale dijen

Naar de plaats die ervoor koos om te vluchten

Waar we ons hoofd kunnen laten rusten

(Witte vlaktes x3)

Ik maak een gezellig tripje

Met de metro naar het noorden

De blauwe lijnen van Westchester

Ik stapte uit bij White Plains