Sidste Skrig - Barbara Moleko

Han var en halvkendt arkitekt

Han fik os gratis ind

Hun synes, han var lækker

Hun lagde sig mod hans kind

Og ligemeget hvad han gjorde

Så hørt' hun på

Hans mangel på respekt

Var det hun over så

Han var rigtig flink

Unden indre varme

Hun blev for blindet af hans stil

Hans sød og charme

Nu går hun kun i tøj

Som han kan li'

Blev hun hans design?

Altid klædt på i sidste skrig

Ja vi ku' godt se det

Men hun blev ved

Længere og længere gled hun ned

For hun var vild med ham

Ja det kunne vi se

Vi sagde ikke noget

Vi gjorde ingenting

Nu kigger hun på os

Med øjne uden lys

Og ringer kun tilbage

Når manden han er ude bys

Forvirret og for længe blev det ved

Hun forvekselede det med kærlighed

For han var rigtig flink

Unden indre varme

Hun blev for blindet af-ja hans stil

Hans sød og charme

Endelig lang om lange

Var det forbi

Over alle bjerge

Hører vi det sidste skrig Owow-oh-oh

Ja vi ku' godt se det, Yeah

(men hun blev ved)

Længere og længere blev du ved

For hun var vild med ham

(det ku' vi se)

Vi sagde ikke noget

Vi gjorde ingenting

Vi ku' ik' sige det

(vi ku' ikke sige noget)

Nej nej

(langsomt forsvandt hun ind til ingenting)

Ind til ingen ting

(hun var vild med ham)

Hun var vild med ham

(det ku' vi se)

Vi sagde ik' noget

Vi gjorde ingenting

Hij was een bekende architect

Hij heeft ons gratis binnen gekregen

Ze vindt hem heerlijk

Ze ging tegen zijn wang liggen

En wat hij ook deed

Toen luisterde ze

Zijn gebrek aan respect

Was dat toen voorbij?

Hij was echt leuk

Zonder interne warmte

Ze was te verblind door zijn stijl

Zijn zoetheid en charme

Nu draagt ​​ze alleen nog maar kleren

zoals hij wil

Is zij zijn ontwerp geworden?

Altijd gekleed in de laatste schreeuw

Ja, dat konden we zien

Maar ze ging door

Verder en verder gleed ze naar beneden

Omdat ze van hem hield

Ja dat konden we zien

We hebben niets gezegd

We hebben niets gedaan

Nu kijkt ze naar ons

Met ogen zonder licht

En alleen terugbellen

Als de man de stad uit is?

Verward en te lang bleef het doorgaan

Ze verwarde het met liefde

Omdat hij echt leuk was

Zonder interne warmte

Ze werd te verblind door — ja, zijn stijl

Zijn zoetheid en charme

Eindelijk lang bij lang

Was het voorbij?

Over alle bergen

Horen we de laatste schreeuw Owow-oh-oh

Ja, dat konden we zien, ja

(maar ze ging door)

Hoe langer en langer ging je door

Omdat ze van hem hield

(dat konden we zien)

We hebben niets gezegd

We hebben niets gedaan

Dat zouden we niet kunnen zeggen

(we konden niets zeggen)

Nee nee

(langzaam verdween ze in het niets)

In naar niets

(ze hield van hem)

Ze hield van hem

(dat konden we zien)

We hebben niets gezegd

We hebben niets gedaan