Doves - Balto

The white dove at morning called out to warn me — don’t Breath in

The wind carries fire you knew as a child it’ll lure you in

And all the vultures sit on wires waiting for lightning to strike where you

stand

With your arms across your chest and rapture heaving in your breath at the end

In spite of the threat I decided to let my guard down

I stood there for hours with three frozen flowers andwatched the crowd

I saw blind children throwing darts sticking into all four walls and themselves

I saw their mothers watching sadly, scatter ashes like red petals on the ground

Tell me what’s the harm

In looking back, in holding on

Endless hope sure takes long

To quiet down, to let you out

The white dove of longing calls from the falling snow tonight

I’ve turned out the street lamps, I’ll cover you footsteps won’t you come on

outside

So I went down to the river broke the ice and sang the saddest song I know

And with the water to my waist I came to know I was afraid to turn and go

Tell me what’s the harm

In looking back, in holding on

Endless hope sure takes long

To quiet down, to let you out

De witte duif riep 's morgens om me te waarschuwen - niet inademen

De wind draagt ​​vuur waarvan je als kind wist dat het je naar binnen zou lokken

En alle gieren zitten op draden te wachten tot de bliksem inslaat waar jij bent

stellage

Met je armen over je borst en aan het einde deining in je adem

Ondanks de dreiging heb ik besloten om niet op mijn hoede te zijn

Ik stond daar uren met drie bevroren bloemen en keek naar de menigte

Ik zag blinde kinderen darts gooien die in alle vier de muren en zichzelf staken

Ik zag hun moeders verdrietig toekijken, as uitstrooien als rode bloemblaadjes op de grond

Vertel me wat het kwaad kan

Terugkijkend, vasthoudend

Eindeloze hoop duurt zeker lang

Om stil te worden, om je eruit te laten

De witte duif van verlangen roept vannacht uit de vallende sneeuw

Ik heb de straatlantaarns uitgedaan, ik zal je voetstappen dekken, wil je niet komen?

buiten

Dus ging ik naar de rivier, brak het ijs en zong het droevigste lied dat ik ken

En met het water tot aan mijn middel kwam ik erachter dat ik bang was om me om te draaien en weg te gaan

Vertel me wat het kwaad kan

Terugkijkend, vasthoudend

Eindeloze hoop duurt zeker lang

Om stil te worden, om je eruit te laten