Aufbruch - Aufbruch

Der Winter schlaeft irgendwo in Groenland,

Der Fruehling schenkt Dir einen Blumenstrauss,

Die Stadt hat fuenfhundert Strassen,

doch die beste fuehrt aus ihr hinaus.

Die Ketten klirren an deinen Armen,

Du laechelst ueber dich voellig verstoert,

Sind wir denn wirklich «Born to be wild»?

Oder nur ein Schrei, den keiner hört?

Vor uns der Himmel,

Seine Langen Haare kuessen dich,

Du fragst mich nach der Verfluchten Antwort,

Doch ich gebe sie dir nicht.

Vor uns der Himmel,

Seine Langen Haare kuessen dich,

Du fragst mich nach der Verfluchten Antwort,

Doch ich gebe sie dir nicht, ich gebe sie dir nicht!

Die Sterne rufen dach deinen Sohlen,

Tritt sie!

Der Diesel macht sie an,

Wir haengen am Ast der alten Eiche,

Wir schneiden uns ab,

doch was wird dann?

Lass uns die Angst in unsere Wut verwandeln,

Noch ne halbe Stunde bis zur Ewigkeit,

Die Strasse ist mit Blumen ueberseht,

Hörst du nicht wie jeder schreit?

Vor uns der Himmel,

Seine Langen Haare kuessen dich,

Du fragst mich nach der Verfluchten Antwort,

Doch ich gebe sie dir nicht.

Vor uns der Himmel,

Seine Langen Haare kuessen dich,

Du fragst mich nach der Verfluchten Antwort,

Doch ich gebe sie dir nicht, ich gebe sie dir nicht!

Winter slaapt ergens in Groenland,

De lente geeft je een boeket bloemen

De stad heeft vijfhonderd straten

maar het beste komt uit haar.

De kettingen rammelen aan je armen

Je lacht om jezelf helemaal overstuur,

Zijn we echt "Born to be wild"?

Of gewoon een schreeuw die niemand hoort?

voor ons de hemel

Zijn lange haar kust je

Je vraagt ​​me om het vervloekte antwoord

Maar ik zal het je niet geven.

voor ons de hemel

Zijn lange haar kust je

Je vraagt ​​me om het vervloekte antwoord

Maar ik geef het je niet, ik geef het je niet!

De sterren roepen om je zolen,

Schop haar!

De diesel windt haar op

We hangen aan de tak van de oude eik,

we snijden ons af

maar wat gebeurt er dan?

Laten we angst omzetten in onze woede

Nog een half uur tot in de eeuwigheid,

De straat is omzoomd met bloemen

Hoor je niet iedereen schreeuwen?

voor ons de hemel

Zijn lange haar kust je

Je vraagt ​​me om het vervloekte antwoord

Maar ik zal het je niet geven.

voor ons de hemel

Zijn lange haar kust je

Je vraagt ​​me om het vervloekte antwoord

Maar ik geef het je niet, ik geef het je niet!