Every Silent Touch - Atropos

Every silent touch which the night is magic

Dancing flame of the candle of anxiety

Let me sink in this sea when it’s closer to the stars

Cornerstone of existence

Every breath is the litany of loneliness

Lapped in the coat of the night

When the flowers will cover the gardens and the birds will come back

Everything will succumb to the stress

Of the impressions and loose it’s proper look

Is this the creek of bones or of the rigging of my ship

I feel so old, so dispossessed of all my feelings and dreams

On the rough sea of your body I gratify my desires hiding

Behind the columns of both faiths

Let me sink in this sea when I dream all of these moments so much

Mother night is strict but she’s never thrown away

My prayers for the place in her robe

Elke stille aanraking die de nacht magisch is

Dansende vlam van de kaars van angst

Laat me zinken in deze zee als het dichter bij de sterren is

Hoeksteen van het bestaan

Elke ademhaling is de litanie van eenzaamheid

Omwikkeld met de vacht van de nacht

Wanneer de bloemen de tuinen zullen bedekken en de vogels terug zullen komen

Alles zal bezwijken onder de stress

Van de indrukken en los, het ziet er goed uit

Is dit de kreek van botten of van het tuigage van mijn schip

Ik voel me zo oud, zo verstoken van al mijn gevoelens en dromen

Op de ruwe zee van je lichaam bevredig ik mijn verlangens terwijl ik me verberg

Achter de zuilen van beide religies

Laat me zinken in deze zee terwijl ik al deze momenten zo vaak droom

Moedernacht is streng, maar ze wordt nooit weggegooid

Mijn gebeden voor de plek in haar gewaad