Moviedrome - Arena

Stay down!

Like a shadow in a hallway

Watching all the blues and greens

As I hide from the glare of the monitor screen

Run fast!

Like a shadow in a subway

Try to remain unseen

As I hide from the glare of the T.V. screen

We’re all sucked in

Part of the core collective

We’re all dragged in

Blind to the cause we’ve been selected for… Elected for

Stand still!

Like a ghost in the Firewall

Watching all the blues and greens

As I listen to the rhythm of the fax machine

What will I be when winter comes again?

And we’re wrapped in furs, and life has begun again

And it hurts to be away from you

From the world you made so well

What will I be when the summer comes once more?

And we’re naked and weak in the eye of the sun once more

We’re all sucked in

'Leave it on the net' demands the optimist

'No room for slaves to high tech reform'

Maybe there’s a way to save the pessimist

He could make it to the hills and ride out the storm

'Formulas are set' declares the analyst

'This is the road for everyone'

Maybe we can hide, continue to exist

With a crate of bottled water and a sawn off shot gun

Try to survive — Don’t look into his eyes

Try to stay alive — Don’t look into his dead dead eyes

You can send me codes

From the safety of a chat room

In your grey ether clothes

I have looked into your soul

Looked into your soul!

I’m sitting with my head in the radiogram

Waiting for some sign of a ghost or a little green man

Glued to the glowing of a sun behind the plastic hood

And the bass heavy tones

That ooze from the pores in the wood

Oh no… I can’t go there again

Oh no… Was this ever meant to be?

I’m sitting on the floor with the book in my hand

Dreaming of the world in a way that only children can

And I listen for the emanating sounds from the hidden choirs

The message in the radiant valves and red hot wires

Oh no… I can’t go there again

Oh no… Was this ever meant to be?

To think it has come to this

Ruled by indifference

Underlying waves of doubt

Such arrogant self reliance

Too far we have travelled out

Nervous in our sentience

Ordinary people

Objects and events

Now is a time of foolish fears

Emotions run high and needless tears are shed

He has the face of a friend

And shall reach across the world into every home

We invite him in and offer no defence

And with every given soul he reaches for his throne

He has the face of an Angel

As he leads us in the dance

Until we find ourselves… alone!

So we’re standing in the Moviedrome

Staring at the shadows and the falling lights

Prisoners forever in the Moviedrome

Letting all the pictures be the

Guide to our fragile lives

Did we ever really learn?

Did we never really learn?

The human race has found it’s own true home

The dwelling places of these high tech lies

The few that see the world beyond the Moviedrome

Must march on through the wilderness

Of fantasy, False images, And pride

Blijven liggen!

Als een schaduw in een gang

Alle blues en greens kijken

Terwijl ik me verberg voor de schittering van het beeldscherm

Ren snel!

Als een schaduw in een metro

Probeer ongezien te blijven

Terwijl ik me verberg voor de schittering van het tv-scherm

We zijn er allemaal ingezogen

Onderdeel van het kerncollectief

We worden allemaal meegesleurd

Blind voor de zaak waarvoor we zijn geselecteerd... Verkozen voor

Blijf staan!

Als een geest in de firewall

Alle blues en greens kijken

Terwijl ik luister naar het ritme van het faxapparaat

Wat zal ik zijn als de winter weer komt?

En we zijn gewikkeld in bont, en het leven is weer begonnen

En het doet pijn om bij je weg te zijn

Van de wereld die je zo goed hebt gemaakt

Wat zal ik zijn als de zomer weer komt?

En we zijn weer naakt en zwak in het oog van de zon

We zijn er allemaal ingezogen

'Laat het op het net' vraagt ​​de optimist

'Geen ruimte voor slaven voor hightech-hervorming'

Misschien is er een manier om de pessimist te redden

Hij zou de heuvels kunnen bereiken en de storm kunnen trotseren

'Formules zijn vastgesteld' verklaart de analist

'Dit is de weg voor iedereen'

Misschien kunnen we ons verbergen, blijven bestaan

Met een krat flessenwater en een afgezaagd jachtgeweer

Probeer te overleven - Kijk niet in zijn ogen

Probeer in leven te blijven - Kijk niet in zijn dode, dode ogen

Je kunt me codes sturen

Vanuit de veiligheid van een chatroom

In je grijze etherkleren

Ik heb in je ziel gekeken

In je ziel gekeken!

Ik zit met mijn hoofd in het radiogram

Wachten op een teken van een geest of een kleine groene man

Gelijmd aan het gloeien van een zon achter de plastic kap

En de zware bastonen

Dat sijpelt uit de poriën in het hout

Oh nee... ik kan daar niet meer heen

Oh nee... Was dit ooit de bedoeling?

Ik zit op de grond met het boek in mijn hand

Dromen van de wereld op een manier die alleen kinderen kunnen

En ik luister naar de geluiden van de verborgen koren

De melding in de stralingskleppen en roodgloeiende draden

Oh nee... ik kan daar niet meer heen

Oh nee... Was dit ooit de bedoeling?

Om te denken dat het zover is gekomen

Geregeerd door onverschilligheid

Onderliggende golven van twijfel

Wat een arrogante zelfredzaamheid

We zijn te ver weg gereisd

Nerveus in ons gevoel

Gewone mensen

Objecten en gebeurtenissen

Dit is een tijd van dwaze angsten

Emoties lopen hoog op en er vloeien onnodige tranen

Hij heeft het gezicht van een vriend

En zal over de hele wereld reiken tot in elk huis

We nodigen hem uit en bieden geen verdediging

En met elke gegeven ziel reikt hij naar zijn troon

Hij heeft het gezicht van een engel

Terwijl hij ons leidt in de dans

Tot we onszelf… alleen vinden!

Dus we staan ​​in de Moviedrome

Staren naar de schaduwen en de vallende lichten

Gevangenen voor altijd in de Moviedrome

Laat alle foto's de zijn

Gids voor ons kwetsbare leven

Hebben we ooit echt geleerd?

Hebben we het nooit echt geleerd?

Het menselijk ras heeft zijn eigen ware thuis gevonden

De woonplaatsen van deze hightech leugens

De weinigen die de wereld voorbij de Moviedrome zien

Moet door de wildernis marcheren

Van fantasie, valse beelden en trots