Horizons - Anubis Gate

Cut me out, let me go

From these hollow winds that blow

Let me go let me go, it’s an outrageous misfortune

I wanted to seek, I wanted to find

I wanted only things that once was mine

«It's cold and dark

As the spirit closes in on him

He’s a dreamer in mind

Just another believer

Who wastes no time

Searching answers endlessly»

Riding on the wave of your hand

Over land of symbols that I don’t understand

Trying to embrace your new world

This journey’s unpredictable, a mystery unfurled

Travelled far to see you again

But every dream I had of you was dreamed up in vain

Now I’m trying hard to break up the ice

To free the man I used to call my friend, but it’s no dice

It’s crazy, crazy

Once in time, far away

In the land of white and grey

I discovered the truth

What I’d missed for so long

Is the very thing that keeps you going on

Countless horizons

They once were so fine

Call it thievish, call it fate

I believe it’s possible to recreate

And they all could be mine

Newborn horizons

They dawn upon me

Call it thievish, call it fate

I believe it’s possible to recreate

Now I’m finally free (newborn horizons)

Riding on the wave of your hand

Over land of symbols that I don’t understand

Trying to embrace your new world

This journey’s unpredictable, a mystery unfurled

Schakel me uit, laat me gaan

Van deze holle wind die waait

Laat me gaan, laat me gaan, het is een schandalig ongeluk

Ik wilde zoeken, ik wilde vinden

Ik wilde alleen dingen die ooit van mij waren

«Het is koud en donker

Terwijl de geest hem nadert

Hij is een dromer in gedachten

Gewoon een andere gelovige

Wie verspilt geen tijd

Eindeloos zoeken naar antwoorden»

Rijden op de golf van je hand

Over land van symbolen die ik niet begrijp

Je nieuwe wereld proberen te omarmen

Deze reis is onvoorspelbaar, een mysterie ontvouwd

Ver gereisd om je weer te zien

Maar elke droom die ik van je had, was tevergeefs verzonnen

Nu doe ik mijn best om het ijs te breken

Om de man te bevrijden die ik mijn vriend noemde, maar het is geen dobbelsteen

Het is gek, gek

Eens in de tijd, ver weg

In het land van wit en grijs

Ik heb de waarheid ontdekt

Wat ik zo lang had gemist

Is juist datgene waardoor je doorgaat?

Ontelbare horizonten

Ooit waren ze zo goed

Noem het diefachtig, noem het het lot

Ik geloof dat het mogelijk is om opnieuw te maken

En ze kunnen allemaal van mij zijn

Pasgeboren horizonten

Ze dagen me uit

Noem het diefachtig, noem het het lot

Ik geloof dat het mogelijk is om opnieuw te maken

Nu ben ik eindelijk vrij (pasgeboren horizon)

Rijden op de golf van je hand

Over land van symbolen die ik niet begrijp

Je nieuwe wereld proberen te omarmen

Deze reis is onvoorspelbaar, een mysterie ontvouwd