Existential - Antimatter

I am the voids progeny

Relayed from the black to here

Born of the unforgiven sea

Bestowed with temporary immortality

Tuned in to time and space

In love with my own chains

Till the devil looked into my face

And pulled back my veil

Neural oscilation, fade in/fade out

Am I lucid?

It’s just existential

Here in the dark there is no-one else

For I can only sense my self

A freak singularity

But if I created this, who created me?

Betrayed by inner space

Am I straight or have I gone insane?

Is there a series of realities, or just nothing and me?

Did God ever panic, up there all on his own?

Don’t you go trusting the timelessness that you feel inside

For you may find one day that it’s nothing but a lie

Bow down to the ingress

Realign to the eclipse

When the revelation brings you down to your knees

Ask your God, do dead eyes still see?

If this is only a leaf in the breeze

What the fuck is, what the fuck is me?

Ik ben het nageslacht van de leegten

Doorgestuurd van de zwarte naar hier

Geboren uit de niet vergeven zee

Begiftigd met tijdelijke onsterfelijkheid

Afgestemd op tijd en ruimte

Verliefd op mijn eigen kettingen

Tot de duivel in mijn gezicht keek

En trok mijn sluier terug

Neurale oscillatie, fade in/fade out

Ben ik helder?

Het is gewoon existentieel

Hier in het donker is er niemand anders

Want ik kan alleen mezelf voelen

Een bizarre singulariteit

Maar als ik dit heb gemaakt, wie heeft mij dan gemaakt?

Verraden door innerlijke ruimte

Ben ik hetero of ben ik gek geworden?

Is er een reeks realiteiten, of gewoon niets en ik?

Is God ooit in zijn eentje in paniek geraakt?

Vertrouw niet op de tijdloosheid die je van binnen voelt

Want je zou op een dag kunnen ontdekken dat het niets anders is dan een leugen

Buig neer voor het binnendringen

Opnieuw uitlijnen op de eclips

Wanneer de openbaring je op je knieën brengt

Vraag je God, zien dode ogen nog steeds?

Als dit slechts een blad in de lucht is

Wat is verdomme, wat ben ik verdomme?