Stranger - Antagonist A.D.

I still remember who you were and who you claimed to be

… and still

… inside and out

… you’re fucking empty.

Nothing but a shell.

With different clothes, fake emotion, feigned personality.

I still remember who you were and who you claimed to be.

… with every word and every letter from every language,

I could not construct a single sentence,

That could do you justice.

That could express my disbelief.

At your pretentious lack of judgment…

The tongue in your cheek.

You said the world has changed,

That you haven’t, that you just stayed the same.

It’s sad to say that you became EVERYTHING YOU LOVED TO HATE

If you had any substance left,

I could look you in the eye and shake your hand,

To apologize, for the day when I snap

And I finally cut that tongue from your cheek…

Your jealous mouth may poison me — and your touch may burn my skin

But the rotting wound where your heart once was,

Will do more damage than I could ever give

Ik herinner me nog wie je was en wie je beweerde te zijn

… en toch

… binnen en buiten

... je bent verdomd leeg.

Niets dan een schelp.

Met andere kleding, nep-emotie, geveinsde persoonlijkheid.

Ik herinner me nog wie je was en wie je beweerde te zijn.

… met elk woord en elke letter uit elke taal,

Ik kon geen enkele zin construeren,

Dat zou u recht kunnen doen.

Dat zou mijn ongeloof kunnen uiten.

Bij je pretentieuze gebrek aan oordeel...

De tong in je wang.

Je zei dat de wereld is veranderd,

Dat je dat niet hebt gedaan, dat je gewoon hetzelfde bent gebleven.

Het is triest om te zeggen dat je ALLES bent geworden wat je leuk vond om te haten

Als u nog stof over had,

Ik zou je in de ogen kunnen kijken en je hand kunnen schudden,

Om me te verontschuldigen voor de dag dat ik knip

En ik heb eindelijk die tong van je wang gesneden...

Je jaloerse mond kan me vergiftigen - en je aanraking kan mijn huid verbranden

Maar de rottende wond waar je hart ooit was,

Zal meer schade aanrichten dan ik ooit zou kunnen geven