Tusind stykker - Anne Linnet

Man si’r at over skyerne er himlen altid blå

det kan være svært at forstå når man ikke kan se den

og man si’r at efter stormens pisken kommer solen frem

men det hjælper sjældent dem der er blevet våde

For når vennerne forsvinder

og når livet er betrangt

ser man alt med ganske andre øjne

man øver sig og bliver langsomt bedre til at se og skelne mellem sandheder og løgne

man siger jo at det der sker er altid godt for noget

og troen har vi fået for at bruge den

man siger så meget men ved så lidt når angsten tager fat

og sjælen mærker illusioner briste

for når vennerne forsvinder

og når livet er betrangt

ser man alt med ganske andre øjne

man øver sig og bliver langsomt bedre til at se og skelne mellem sandheder og løgne

alting kan gå itu

et hjerte kan gå i tusind stykker

kaldte du mig for ven engang

så er jeg her nok endnu…

Er wordt gezegd dat boven de wolken de lucht altijd blauw is

het kan moeilijk te begrijpen zijn als je het niet kunt zien

en er wordt gezegd dat na de zweep van de storm de zon opkomt

maar het helpt zelden degenen die nat zijn geworden

Want als vrienden verdwijnen

en wanneer het leven bedroefd is

je ziet alles met heel andere ogen

men oefent en wordt langzaam beter in het zien en onderscheiden van waarheden en leugens

er wordt gezegd dat wat er gebeurt altijd ergens goed voor is

en het vertrouwen dat we hebben gekregen om het te gebruiken

men zegt zoveel maar weet zo weinig wanneer de angst toeslaat

en de ziel voelt illusies barsten

voor als vrienden verdwijnen

en wanneer het leven bedroefd is

je ziet alles met heel andere ogen

men oefent en wordt langzaam beter in het zien en onderscheiden van waarheden en leugens

alles kan kapot gaan

een hart kan in duizend stukjes gaan

heb je me ooit een vriend genoemd?

dan ben ik er waarschijnlijk nog...