The Strand - Andrew Allen

You’re such a pretty face, with so much open space, to hold you

With so much more to say, and only one more day, to know you

The clouds are movin' on

And I wish we were movin' on and you

Wish we were movin' on

The troubles keep movin' on

I wish I was movin' on with you

And you were movin' on with me

The clouds are movin' on

Again and again

But the city’s alive

And so is that ocean, where one might survive again

And out on the strand

The fellas are marchin' but the stone becomes sand again

There’s so much anger here

And so much more to fear, I miss you

With so much more to say

And only one more day

It hurts me to know you’re alive

But the city’s alive, and so is that ocean

Where one might survive again

And out on the strand, the fellas are marchin'

But the stone becomes sand again

And it hurts me to know you’re alive

And it hurts just to know that you’re fine

And it hurts just to know where I stand

When it’s me and you out on the strand, we’ll say

The city’s alive, and so is that ocean, where one might survive again

And out on the strand, the fellas are marchin'

But the stone becomes sand again

The city’s alive, and so is that ocean, where one might survive again

And out on the strand, the fellas are marchin'

But the stone becomes sand, the stone becomes sand

The stone becomes sand again

Je bent zo'n mooi gezicht, met zoveel open ruimte, om je vast te houden

Met zoveel meer te zeggen en nog maar één dag om je te leren kennen

De wolken trekken verder

En ik wou dat we verder gingen en jij

Ik wou dat we verder gingen

De problemen blijven doorgaan

Ik wou dat ik met je verder ging

En je ging verder met mij

De wolken trekken verder

Opnieuw en opnieuw

Maar de stad leeft

En dat geldt ook voor die oceaan, waar je weer zou kunnen overleven

En op het strand

De jongens marcheren maar de steen wordt weer zand

Er is hier zoveel woede

En nog veel meer om bang voor te zijn, ik mis je

Met nog zoveel meer te zeggen

En nog maar één dag

Het doet me pijn te weten dat je nog leeft

Maar de stad leeft, en die oceaan ook

Waar men weer zou kunnen overleven

En op het strand marcheren de jongens

Maar de steen wordt weer zand

En het doet me pijn om te weten dat je nog leeft

En het doet pijn om te weten dat het goed met je gaat

En het doet pijn om te weten waar ik sta

Als ik en jij op het strand liggen, zeggen we:

De stad leeft, en dat geldt ook voor die oceaan, waar je misschien weer kunt overleven

En op het strand marcheren de jongens

Maar de steen wordt weer zand

De stad leeft, en dat geldt ook voor die oceaan, waar je misschien weer kunt overleven

En op het strand marcheren de jongens

Maar de steen wordt zand, de steen wordt zand

De steen wordt weer zand