Riazor - Amaral

En media noche en el acantilado

Yo llego tarde tú estás esperando ya

Frente a las olas imaginando

Cómo sería dar el salto

Hoy hace más de un millón de años

Nadamos en las playas de Riazor

Agosto de calor, septiembre de tormenta

Dos meses antes de que aparecieran

Aquellas manchas de marea negra

Entre tu corazón y mi cabeza

¿Qué ha sido de ti, de aquella canción

De las horas muertas en tu habitación?

¿Quién dijo que no perdería el control

Cuando iba camino de la destrucción?

Hoy vuelve a soplar ese viento del mar

Que nubla la mente y la vista

Prefiero saltar de una vez sin mirar

Y quiero que tú me sigas

Y quiero que tú me sigas

Siempre fumando como una posesa

Buscando vida en otros planetas

Obsesionada con ir más allá

Para alcanzar la emoción perfecta

¿Acaso solo yo me daba cuenta

De que en octubre llegaría lo peor?

Agosto de calor, septiembre de tormenta

Aún puedo ver a cámara lenta

Aquellos días de marea negra

Entre tu corazón y mi cabeza

¿Qué ha sido de ti, de aquella canción

De las horas muertas en tu habitación?

¿Quién dijo que no perdería el control

Cuando iba camino de la destrucción?

Hoy vuelve a soplar ese viento del mar

Que nubla la mente y la vista

Prefiero saltar de una vez sin mirar

Y quiero que tú me sigas

Y quiero que tú me sigas

Om middernacht op de klif

Ik ben laat, je bent al aan het wachten

Geconfronteerd met de golven fantaseren

Hoe zou het zijn om te springen?

Vandaag meer dan een miljoen jaar geleden

We zwommen in de stranden van Riazor

Augustus heet, september stormachtig

Twee maanden voordat ze verschenen

Die plekken van eb en vloed

Tussen jouw hart en mijn hoofd

Wat is er met jou gebeurd, met dat liedje?

Van de dode uren in je kamer?

Wie zei dat ik de controle niet zou verliezen?

Toen hij op weg was naar vernietiging?

Vandaag waait die zeewind weer

Dat vertroebelt de geest en het zicht

Ik spring liever in één keer zonder te kijken

En ik wil dat je me volgt

En ik wil dat je me volgt

Altijd roken als een bezetene

Op zoek naar leven op andere planeten

Geobsedeerd om verder te gaan

Om de perfecte emotie te bereiken

Realiseerde ik me alleen?

Dat het ergste in oktober zou komen?

Augustus heet, september stormachtig

Ik kan nog steeds in slow motion zien

Die dagen van zwarte vloed

Tussen jouw hart en mijn hoofd

Wat is er met jou gebeurd, met dat liedje?

Van de dode uren in je kamer?

Wie zei dat ik de controle niet zou verliezen?

Toen hij op weg was naar vernietiging?

Vandaag waait die zeewind weer

Dat vertroebelt de geest en het zicht

Ik spring liever in één keer zonder te kijken

En ik wil dat je me volgt

En ik wil dat je me volgt