Lluvia - Amaral

La lluvia habla en los cristales en el idioma del agua

Ella ha pasado por lugares que no podrías ni imaginar

La lluvia lleva los suspiros que las madres dan por sus hijos

Por los que se han ido lejos y por los desaparecidos

Nadie escucha lo que cuenta, no

Hasta que se hace violenta, no

Lluvia, háblame

Hazte tormenta y arrásame

Lluvia, devuélveme

A los que he perdido, a los que amé

Es la voz de los sedientos esperando ver caer

Una lluvia que se lleve su amargura

Lluvia, háblame

Hazte tormenta y arrásame

Lluvia, devuélveme

A los que he perdido, a los que amé

El sonido de la lluvia al caer

Sus palabras son el viento cuando aúlla

Nadie escuchará la lluvia hasta que se haga vendaval

Y sacuda nuestros cuerpos con su furia

Lluvia, háblame

Hazte tormenta y arrásame

Lluvia, devuélveme

A los que he perdido, a los que amé

De regen spreekt in de kristallen in de taal van water

Ze is op plaatsen geweest die je je niet eens kon voorstellen

De regen draagt ​​de zuchten die moeders geven voor hun kinderen

Voor degenen die ver zijn gegaan en voor de verdwenenen

Niemand luistert naar wat hij zegt, nee

Tot het gewelddadig wordt, nee

regen praat met me

Maak van jezelf een storm en veeg me weg

regen, breng me terug

Degenen die ik heb verloren, degenen van wie ik hield

Het is de stem van de dorstige die wacht om te zien vallen

Een regen die je bitterheid wegspoelt

regen praat met me

Maak van jezelf een storm en veeg me weg

regen, breng me terug

Degenen die ik heb verloren, degenen van wie ik hield

Het geluid van vallende regen

Zijn woorden zijn de wind als hij huilt

Niemand zal de regen horen totdat het waait

En schud onze lichamen met je woede

regen praat met me

Maak van jezelf een storm en veeg me weg

regen, breng me terug

Degenen die ik heb verloren, degenen van wie ik hield