Nightmare #5 - Al Kooper

I was sixteen years of age when I fled my family’s house

And I hitchhiked down the highway

Tryin' to make my way down South

It was in the dead of winter and it chilled me to the bone

But I was sixteen years of age

Just tryin to get a message home

It was cold & It was windy & I was two days in my flight

And my shoes were almost wore through

And the day was almost night

When the only car I saw that day came rollin into view

I just ran onto the highway for to see what I could do

I waved my arms & hollered and the car it did slow down

And I asked the man inside to help me

For to get to the very next town

He nodded yes & I jumped inside

I was thankful, safe & warm

But the stranger kept his eyes ahead

And drove straight into the storm

I guess I musta fell asleep but I couldn’t tell how long

When I woke up in a hurry with the feel of something wrong

The stranger was still driving and he did not say a word

And I asked him many questions

But he seemed not to have heard

Then fear began to grab me & I reached out for the door

When I almost had it open

Well, the car began to soar

As it angled towards the heavens

I just tried to catch my breath

For it was then I knew what time it was

And the stranger’s name was Death

Ik was zestien jaar toen ik het huis van mijn familie ontvluchtte

En ik liftte over de snelweg

Ik probeer mijn weg naar het zuiden te vinden

Het was in het holst van de winter en het koelde me tot op het bot

Maar ik was zestien jaar oud

Probeer gewoon een bericht naar huis te krijgen

Het was koud en het waaide en ik was twee dagen in mijn vlucht

En mijn schoenen waren bijna versleten

En de dag was bijna nacht

Toen de enige auto die ik die dag zag, in zicht kwam

Ik rende gewoon de snelweg op om te zien wat ik kon doen

Ik zwaaide met mijn armen en schreeuwde en de auto remde af

En ik vroeg de man binnen om me te helpen

Om naar de volgende stad te gaan

Hij knikte ja en ik sprong naar binnen

Ik was dankbaar, veilig en warm

Maar de vreemdeling hield zijn blik vooruit

En reed recht de storm in

Ik denk dat ik in slaap moest vallen, maar ik kon niet zeggen hoe lang

Toen ik haastig wakker werd met het gevoel dat er iets mis was

De vreemdeling was nog aan het rijden en hij zei geen woord

En ik heb hem veel vragen gesteld

Maar hij leek het niet te hebben gehoord

Toen begon de angst me te grijpen en ik reikte naar de deur

Toen ik het bijna open had staan

Nou, de auto begon te stijgen

Terwijl het naar de hemel boog

Ik heb net geprobeerd op adem te komen

Want het was toen wist ik hoe laat het was

En de naam van de vreemdeling was Dood