Отогрела - Афина

Заходи ко мне, судьба-подружка, наконец-то мы поговорим.

Может, у тебя вопросов много.

У меня ж к тебе — всего один.

Ты меня не слишком баловала.

Да Бог с тобой, что было, то прошло,

Хоть ты же видела, и ты же знала, как губы закусив, шептала я: «За что?»

Припев:

Каялась, каялась судьба у меня на плече.

Плакала, плакала, сожалела.

Маялась, маялась, просила меня, чтобы я ее простила и отогрела.

Каялась, каялась судьба у меня на плече.

Плакала, плакала, сожалела.

Маялась, маялась, просила меня, чтобы я ее простила и отогрела.

Отогрела… Отогрела…

Сердцем горячим, что любит и плачет, отогрела.

Счеты я сводить с тобой не стану.

Ты моя, какой бы ни была.

Когда я любовь свою теряла, говорили: «Что же… Знать, судьба».

Кабы мне дано было с начала жизнь прожить и все в ней изменить —

Я бы ничего менять не стала.

Я ведь научилась мудро жить.

Припев:

Каялась, каялась судьба у меня на плече.

Плакала, плакала, сожалела.

Маялась, маялась, просила меня, чтобы я ее простила и отогрела.

Каялась, каялась судьба у меня на плече.

Плакала, плакала, сожалела.

Маялась, маялась, просила меня, чтобы я ее простила и отогрела.

Каялась, каялась судьба у меня на плече.

Плакала, плакала, сожалела.

Маялась, маялась, просила меня, чтобы я ее простила и отогрела.

Каялась, каялась судьба у меня на плече.

Плакала, плакала, сожалела.

Маялась, маялась, просила меня, чтобы я ее простила и отогрела.

Отогрела… Отогрела…

Сердцем горячим, что любит и плачет.

Kom naar me toe, lot-vriendin, eindelijk zullen we praten.

Misschien heb je veel vragen.

Ik heb er maar één voor je.

Je hebt me niet te veel verwend.

Ja, God is met je, wat was, is weg,

Ook al zag je, en wist je, op mijn lippen bijtend, fluisterde ik: "Waarvoor?"

Refrein:

Bekeerd, berouwd lot op mijn schouder.

Huilde, huilde, huilde.

Zwoede, zwoegde, vroeg me om haar te vergeven en haar op te warmen.

Bekeerd, berouwd lot op mijn schouder.

Huilde, huilde, huilde.

Zwoede, zwoegde, vroeg me om haar te vergeven en haar op te warmen.

Opgewarmd... Opgewarmd...

Met een warm hart dat liefheeft en huilt, verwarmd.

Ik zal geen rekeningen met je vereffenen.

Je bent van mij, wat het ook is.

Toen ik mijn liefde verloor, zeiden ze: "Nou ... Om te weten, het lot."

Als het mij vanaf het begin was gegeven om mijn leven te leven en alles daarin te veranderen -

Ik zou niets veranderen.

Ik heb geleerd verstandig te leven.

Refrein:

Bekeerd, berouwd lot op mijn schouder.

Huilde, huilde, huilde.

Zwoede, zwoegde, vroeg me om haar te vergeven en haar op te warmen.

Bekeerd, berouwd lot op mijn schouder.

Huilde, huilde, huilde.

Zwoede, zwoegde, vroeg me om haar te vergeven en haar op te warmen.

Bekeerd, berouwd lot op mijn schouder.

Huilde, huilde, huilde.

Zwoede, zwoegde, vroeg me om haar te vergeven en haar op te warmen.

Bekeerd, berouwd lot op mijn schouder.

Huilde, huilde, huilde.

Zwoede, zwoegde, vroeg me om haar te vergeven en haar op te warmen.

Opgewarmd... Opgewarmd...

Met een warm hart dat liefheeft en huilt.