Последний сон - 7Раса

И сохли и трескались губы,

Во сне тяжёлом, горячечном.

Вслед за зрачками, сознание

Закатывалось, вторя истории мира.

Спроси у свинцового купола,

Висящего плотно над городом,

Девятые, душные сутки:

«Теперь-то уж точно конец?»

И взрезало тучи солнце,

Дрожащее лихорадочно:

«Нет, это только начало,

Примерьте и вы тот венец.»

En lippen droog en gebarsten,

In een zware, koortsachtige droom.

De leerlingen volgen, bewustzijn

Opgerold, in navolging van de geschiedenis van de wereld.

Vraag het aan de leidende koepel

strak over de stad hangend,

Negende, benauwde dag:

"Is het nu echt het einde?"

En de zon sneed de wolken door,

Koortsachtig trillen:

"Nee, dit is nog maar het begin,

Probeer die kroon ook maar eens.'