Я вернусь - 7000$

Нет пути назад, этот бой проигран

Жребий брошен, выбор пал

И последний путь, всё скорей забыть,

Простить, оставить, но огнём в груди

Полыхала вязь из слов, что снова повторял

Свято веря в то, что ещё смогу я всё исправить

Я вернусь, так и знай

Я всегда стою за твоей спиной

Через гвалт птичьих стай

Я всегда иду следом за тобой

Неба синь моих глаз

Будет свысока за тобой следить

Смоль волос в поздний час

Будет кутать стон из твоей груди

Продолжает бег колесница лет

С собой надежды увозя

Серой пылью дней

Запорошит всё, о чём мечталось

И зарос, как шрам факт, что ничего

Вернуть уже нельзя, но углём в груди

Продолжает тлеть, что мне осталось

Всё, что мне досталось

Я вернусь, так и знай

Я всегда стою за твоей спиной

Через гвалт птичьих стай

Я всегда иду следом за тобой

Неба синь моих глаз

Будет свысока за тобой следить

Смоль волос в поздний час

Будет кутать стон из твоей груди

В каплях слёз,в звуках фраз, в стуке сердца

Сквозь холод мёртвых зим

Пусть живёт это в нас

До тех пор, пока этого хотим

До тех пор, пока боль

Долгим эхом лет в душах

Будет грусть, пронесу пред собой

Как свечу сквозь ночь, я ещё вернусь

Geen weg terug, dit gevecht is verloren

De teerling is geworpen, de keuze is gevallen

En de laatste manier om alles te vergeten,

Vergeef, vertrek, maar met vuur in de borst

Een ligatuur van woorden vlamde op, die hij nog een keer herhaalde

Heilig gelovend dat ik nog steeds alles kan repareren

Ik kom terug, weet je?

Ik sta altijd achter je

Door het geroezemoes van vogelzwermen

ik volg je altijd

De lucht is het blauw van mijn ogen

Zal over je waken

Smol haar op een laat uur

Zal een kreun van je borst wikkelen

De wagen der jaren blijft rijden

Hoop met me mee

grijze stof dagen

Verwen alles waar je van gedroomd hebt

En overwoekerd als een litteken is het feit dat niets

Terugkeren is niet meer mogelijk, maar kolen in de kist

Blijft smeulen wat er nog van me over is

Alles wat ik heb

Ik kom terug, weet je?

Ik sta altijd achter je

Door het geroezemoes van vogelzwermen

ik volg je altijd

De lucht is het blauw van mijn ogen

Zal over je waken

Smol haar op een laat uur

Zal een kreun van je borst wikkelen

In tranendruppels, in de klanken van zinnen, in het kloppen van het hart

Door de kou van dode winters

Laat het in ons leven

Zolang we het willen

tot de pijn

Lange echo van jaren in de zielen

Er zal verdriet zijn, ik zal het voor me dragen

Als een kaars door de nacht, ik kom terug