I Love You but I've Chosen Me, Pt. II: Stretch Armstonk - Crywank

And so as we give each other someone to blame

And to be grateful for, all the same

But those who say they miss my love

Tell me I give you too much

Well this proximity is a bomb waiting

Inevitably we arrive at awkwardness

Try to sustain but for months you blame me

We have no homes and there is a baby

For once I can rely on myself

But you’re dependent and you need help

So I try once again, a facade of autonomy you project

A thankless task, a thankless friend

Am I just not patient when you are depressed?

Whilst I feel stretched I feel you push

This is my limit, I’ve had enough

En dus als we elkaar iemand de schuld geven

En om toch dankbaar voor te zijn

Maar degenen die zeggen dat ze mijn liefde missen

Zeg me dat ik je te veel geef

Nou, deze nabijheid is een bom die wacht

Het is onvermijdelijk dat we tot onhandigheid komen

Probeer vol te houden, maar maandenlang geef je mij de schuld

We hebben geen huizen en er is een baby

Voor een keer kan ik op mezelf vertrouwen

Maar je bent afhankelijk en hebt hulp nodig

Dus ik probeer het nog een keer, een façade van autonomie die je projecteert

Een ondankbare taak, een ondankbare vriend

Ben ik gewoon niet geduldig als je depressief bent?

Terwijl ik me uitgerekt voel, voel ik je duwen

Dit is mijn limiet, ik heb er genoeg van