Caribbean Wind - Bob Dylan

She was the rose of sharon from paradise lost

From the city of seven hills near the place of the cross.

I was playing a show in miami in the theater of divine comedy.

Told about jesus, told about the rain,

She told me about the jungle where her brothers were slain

By a man who danced on the roof of the embassy.

Was she a child or a woman, I cant say which

From one to another she could to easily switch

We went into the wall to where the long arm of the law could not reach.

Could I been used and played as a pawn?

It certainly was possible as the gay night wore on Where men bathed in perfume and celebrated free speech.

And them caribbean winds still blow from nassau to mexico

Fanning the flames in the furnace of desire

And them distant ships of liberty on them iron waves so bold and free,

Bringing everything thats near to me nearer to the fire.

She looked into my soul through the clothes that I wore

She said, «we got a mutual friend over by the door,

And you know hes got our best interest in mind.»

He was well connected but her heart was a snare

And she had left him to die in there,

There were payments due and he was a little behind.

The cry of the peacock, flies buzz my head,

Ceiling fan broken, theres a heat in my bed,

Street band playing «nearer my God to thee.»

We met at the steeple where the mission bells ring,

She said, «i know what youre thinking, but there aint a thing

You can do about it, so let us just agree to agree.»

And them caribbean winds still blow from nassau to mexico

Fanning the flames in the furnace of desire

And them distant ships of liberty on them iron waves so bold and free,

Bringing everything thats near to me nearer to the fire.

Atlantic city by the cold grey sea

I hear a voice crying, «daddy,"I always think its for me,

But its only the silence in the buttermilk hills that call.

Every new messenger brings evil report

bout armies on the march and time that is short

And famines and earthquakes and hatred written upon walls.

Would I have married her?

I dont know, I suppose.

She had bells in her braids and they hung to her toes

But I kept hearing my name and I had to be movin on.

I saw screws break loose, saw the devil pound tin,

I saw a house in the country being torn from within.

I heard my ancestors calling from the land far beyond.

And them caribbean winds still blow from nassau to mexico

Fanning the flames in the furnace of desire

And them distant ships of liberty on them iron waves so bold and free,

Bringing everything thats near to me nearer to the fire.

Ze was de roos van Saron uit het verloren paradijs

Van de stad met zeven heuvels nabij de plaats van het kruis.

Ik speelde een show in Miami in het theater van goddelijke komedie.

Verteld over Jezus, vertelde over de regen,

Ze vertelde me over de jungle waar haar broers werden vermoord

Door een man die danste op het dak van de ambassade.

Was ze een kind of een vrouw, ik kan niet zeggen welke?

Van de een naar de ander kon ze gemakkelijk overschakelen

We gingen de muur in tot waar de lange arm van de wet niet kon komen.

Kan ik als pion worden gebruikt en gespeeld?

Het was zeker mogelijk toen de homo-avond vorderde, waar mannen baadden in parfum en de vrijheid van meningsuiting vierden.

En die Caribische wind waait nog steeds van Nassau naar Mexico

De vlammen aanwakkeren in de oven van verlangen

En die verre schepen van vrijheid op die ijzeren golven zo brutaal en vrij,

Alles wat dicht bij mij is dichter bij het vuur brengen.

Ze keek in mijn ziel door de kleren die ik droeg

Ze zei: «we hebben een wederzijdse vriend bij de deur,

En u weet dat hij het beste met ons voor heeft.»

Hij was goed verbonden, maar haar hart was een strik

En ze had hem daar achtergelaten om te sterven,

Er waren betalingen verschuldigd en hij liep een beetje achter.

De kreet van de pauw, vliegen zoemen mijn hoofd,

Plafondventilator kapot, er is verwarming in mijn bed,

Straatband die «dichter bij mijn God bij u» speelt.

We ontmoetten elkaar bij de toren waar de missieklokken luiden,

Ze zei: "Ik weet wat je denkt, maar er is niets"

U kunt er iets aan doen, dus laten we het er gewoon over eens zijn.»

En die Caribische wind waait nog steeds van Nassau naar Mexico

De vlammen aanwakkeren in de oven van verlangen

En die verre schepen van vrijheid op die ijzeren golven zo brutaal en vrij,

Alles wat dicht bij mij is dichter bij het vuur brengen.

Atlantische stad aan de koude grijze zee

Ik hoor een stem huilen, "papa," ik denk altijd dat het voor mij is,

Maar het is alleen de stilte in de karnemelkheuvels die roept.

Elke nieuwe boodschapper brengt een slecht rapport

bout legers op de mars en de tijd die is kort

En hongersnoden en aardbevingen en haat geschreven op muren.

Zou ik met haar getrouwd zijn?

Ik weet het niet, denk ik.

Ze had belletjes in haar vlechten en ze hingen tot aan haar tenen

Maar ik bleef mijn naam horen en ik moest verder.

Ik zag schroeven losbreken, zag de duivel blikken verpletteren,

Ik zag een huis in het land van binnenuit verscheurd worden.

Ik hoorde mijn voorouders roepen vanuit het land ver daarbuiten.

En die Caribische wind waait nog steeds van Nassau naar Mexico

De vlammen aanwakkeren in de oven van verlangen

En die verre schepen van vrijheid op die ijzeren golven zo brutaal en vrij,

Alles wat dicht bij mij is dichter bij het vuur brengen.