My First Kiss at the Public Execution - Live (Reading Festival 2005) - The Blood Brothers

The carnival’s glossy ghosts,

Zebra-painted horses parade,

The cotton candy prostitutes,

Caramel apple corpses singing, «Just this way to the neon orange gallows!

Tonight we tie noose around the killer’s collar!

Watch him play his wind pipe

organ!».

Just five dollars to see a face explode,

To see a man strung up by his throat.

Come one, come all!

If you look close enough you’ll see death’s machinery exposed.

So won’t you hold me closer,

Just one more minute, until the execution’s over?

Won’t you behead another, c’mon we’re waiting, won’t you shock and entertain us?

The hangman selling tickets to the sparkling death scene.

Tonight we watch the

rope choke a conscience clean.

See it up close, see it in person!

His lips spun like revolving fun house doors as the hush kisses at our neck

nape.

«Any final words for your loving audience?"says the man with the dazzling

sapphire cape.

So won’t you hold me closer, just one more minute until the

execution’s over?

Won’t you behead another, c’mon we’re waiting,

won’t you shock and entertain us?

Until the end of the world?

Snap, snap,

snap goes the neck.

«Rah, rah, rah!"the audience. Black, black,

black goes his face.

The sky spreads like thighs inside lace.

De glanzende geesten van het carnaval,

Zebra-beschilderde paarden parade,

De suikerspin prostituees,

Caramel-appellijken zingen: "Gewoon deze kant op naar de neonoranje galg!

Vanavond binden we een strop om de kraag van de moordenaar!

Kijk hoe hij op zijn windpijp speelt

orgaan!".

Slechts vijf dollar om een ​​gezicht te zien exploderen,

Om een ​​man bij zijn keel te zien hangen.

Kom een, kom allemaal!

Als je goed genoeg kijkt, zie je de machines van de dood zichtbaar.

Dus wil je me niet dichter vasthouden,

Nog een minuut, tot de executie voorbij is?

Wil je niet een ander onthoofden, kom op, we wachten, wil je ons niet choqueren en vermaken?

De beul die kaartjes verkoopt voor de sprankelende sterfscène.

Vanavond kijken we naar de

touw stikken een geweten schoon.

Bekijk het van dichtbij, bekijk het persoonlijk!

Zijn lippen draaiden rond als draaiende leuke huisdeuren terwijl de stille kusjes in onze nek

nek.

«Nog laatste woorden voor uw liefhebbende publiek?», zegt de man met de oogverblindende

saffier cape.

Dus wil je me niet vasthouden, nog een minuut tot de

executie voorbij?

Wil je niet een ander onthoofden, kom op, we wachten,

wil je ons niet choqueren en vermaken?

Tot het einde van de wereld?

Snap, snap,

snap gaat de nek.

"Rah, rah, rah!" het publiek. Zwart, zwart,

zwart gaat zijn gezicht.

De lucht spreidt zich uit als dijen in kant.