The Dead in the Queue - Zombie Apocalypse

One lonely night I trembled

Asking «what purpose has an angel?

And do we die forever?

And how can this pain be so simple?»

Smothered, like being buried alive

It’s perverted, the burden of life

But we will push our hands to reach the air —

Only the dead say they’re not scared

Bodies that move without minds

Slaughtered while standing in line

But soon the time will come to rise up

Rise up!

We sit transfixed in mesmerized delight

Hypnotized, manipulated, we’re grabbing everything in sight

Our fingernails are bleeding from beneath

We smile so vacantly — we grin and show our rotting teeth

Eating the remains of the meaning that we seek

The substitution of illusion leaves us cowardly and meek

We sit transfixed

Op een eenzame nacht beefde ik

Vragen «met welk doel heeft een engel?

En sterven we voor altijd?

En hoe kan deze pijn zo eenvoudig zijn?»

Gesmoord, alsof je levend begraven wordt

Het is pervers, de last van het leven

Maar we zullen onze handen duwen om de lucht te bereiken -

Alleen de doden zeggen dat ze niet bang zijn

Lichamen die bewegen zonder geest

Afgeslacht terwijl hij in de rij stond

Maar binnenkort zal de tijd komen om op te staan

Sta op!

We zitten aan de grond genageld van gebiologeerde verrukking

Gehypnotiseerd, gemanipuleerd, we pakken alles in zicht

Onze vingernagels bloeden van onderen

We glimlachen zo leeg - we grijnzen en laten onze rottende tanden zien

Het eten van de overblijfselen van de betekenis die we zoeken

De vervanging van illusie maakt ons laf en zachtmoedig

We zitten aan de grond genageld