Calamity - ZAYN

Nostalgia, what a funny feelin'

I feel depleted from feelings I’ve been revealin'

It’s do or die, I’m not goin' willing

But when it’s time, wrap in white linen

I rap this, I say it for my sanity

Whatever the calamity, I did this for myself

Fuck all of your fantasies

You’re a snake, fell off the ladder

I prefer speakin' in analogies

I’ve had enough of all this wet

And I can’t trust that you’re my family

I don’t know what’s next

The brain dead that I never miss

My brain lives with the cannabis

Can I resist the dark abyss?

Leave a mark on this with no start, just exist

My mind’s in a prism shape

And in tims like a prison state

Ther’s no right that I feel of late

There’s no light if my view’s at stake

And which life should I choose to take?

What’s left, is it room or space?

There are rumors we have to face

I prefer sooner than after late

I seen actors after BAFTA’s be more straight

I mean down the barrel

I hear 'em sing, it’s the same carol

They’re tryna sprint in a long run, Mo Farah

They’re tryna fix when it’s long gone, don’t bother

There’s no other, the thought shudders through most lovers

I wanna bed you, but still sleep is death’s cousin

So two weeks is now four dozen

Years that pass by, can’t press no rewind

Just watch my life by and lock the right ties

Nobody, nobody-ayy is listenin' to me

Nobody, nobody-ayy is listenin'

Nobody, nobody-ayy is listenin' to me

Nobody, nobody-ayy is listenin' to me

Nostalgie, wat een grappig gevoel

Ik voel me uitgeput van gevoelens die ik heb onthuld

Het is doen of sterven, ik ben niet bereidwillig

Maar als het tijd is, wikkel het dan in wit linnen

Ik rap dit, ik zeg het voor mijn gezond verstand

Wat de ramp ook moge zijn, ik deed dit voor mezelf

Fuck al je fantasieën

Je bent een slang, viel van de ladder

Ik spreek liever in analogieën

Ik heb genoeg van al dit nat

En ik kan er niet op vertrouwen dat je mijn familie bent

Ik weet niet wat het volgende is

De hersendood die ik nooit mis

Mijn brein leeft met de cannabis

Kan ik de donkere afgrond weerstaan?

Laat hier een teken achter zonder te beginnen, gewoon bestaan

Mijn geest heeft de vorm van een prisma

En in tijden als een gevangenisstaat

Het is niet juist dat ik me te laat voel

Er is geen licht als mijn mening op het spel staat

En welk leven moet ik kiezen?

Wat blijft er over, is het ruimte of ruimte?

Er zijn geruchten die we onder ogen moeten zien

Ik heb liever eerder dan te laat

Ik heb acteurs na BAFTA's eerlijker zien zijn

Ik bedoel door het vat

Ik hoor ze zingen, het is hetzelfde kerstlied

Ze proberen op den duur te sprinten, Mo Farah

Ze proberen het te repareren als het al lang voorbij is, doe geen moeite

Er is geen andere, de gedachte siddert door de meeste geliefden

Ik wil met je naar bed, maar slapen is nog steeds de neef van de dood

Dus twee weken is nu vier dozijn

Jaren die voorbij gaan, kan niet op terugspoelen

Let gewoon op mijn leven en sluit de juiste banden

Niemand, niemand-ayy luistert naar mij

Niemand, niemand-ayy luistert

Niemand, niemand-ayy luistert naar mij

Niemand, niemand-ayy luistert naar mij