Relatos - Yorka

Dejé la puerta a medio abrir por si alguien me quería embargar

Algunas deudas se tardaron en pagar

Si me querían confrontar no había mucho que tantear

Hay pocos sitios en los que me puedo anclar

Pocos lugares donde me puedo ocultar

Dejé una nota por ahí citando a los que hay que informar

Ellos me dieron alas para despegar

Un viaje para despistar, nadie se pudo percatar

Estamos solos y dejamos de entregar

Tantas historias que tuve que desechar

Si voy corriendo es porque andamos todos tan acelerados

Si estoy tan lejos es porque estando cerca nos hacemos daño

Y si vamos retratando una ocasión

Es porque los años sólo se han llevado

Relatos de mi narración

Cuando no tuve a dónde ir entonces me senté a pensar

A veces caigo en mi penosa enfermedad

Entonces me largué a reír, nadie puede vivir así

Extraño tanto ser la tonta que antes fui

La tonta que sólo quería ser feliz

Si voy corriendo es porque andamos todos tan acelerados

Si estoy tan lejos es porque estando cerca nos hacemos daño

Y si vamos retratando una ocasión

Es porque los años sólo se han llevado

Relatos de mi narración

Relatos de mi narración

Ik liet de deur half open staan ​​voor het geval iemand me weer in bezit wilde nemen

Sommige schulden werden traag betaald

Als ze me wilden confronteren, was er niet veel om voor te voelen

Er zijn maar weinig plaatsen waar ik mezelf kan verankeren

Weinig plaatsen waar ik me kan verstoppen

Ik heb daar een briefje achtergelaten met een citaat van degenen die gerapporteerd moeten worden

Ze gaven me vleugels om op te stijgen

Een reis om te misleiden, niemand kon het merken

We zijn alleen en we stoppen met bezorgen

Zoveel verhalen die ik moest weggooien

Als ik ren, is dat omdat we allemaal zo snel zijn

Als ik zo ver weg ben, is dat omdat we elkaar pijn doen als we dichtbij zijn

En als we een gelegenheid in beeld brengen

Het is omdat de jaren alleen maar hebben weggenomen

Verhalen van mijn vertelling

Toen ik nergens heen kon, ging ik zitten om na te denken

Soms val ik in mijn pijnlijke ziekte

Dus begon ik te lachen, niemand kan zo leven

Ik mis het om de dwaas te zijn die ik vroeger was

De dwaas die alleen maar gelukkig wilde zijn

Als ik ren, is dat omdat we allemaal zo snel zijn

Als ik zo ver weg ben, is dat omdat we elkaar pijn doen als we dichtbij zijn

En als we een gelegenheid in beeld brengen

Het is omdat de jaren alleen maar hebben weggenomen

Verhalen van mijn vertelling

Verhalen van mijn vertelling