Blanco Fácil - Xenon, Subze

Érase una vez un soñador, digamos poco cuerdo

Pongamos que hablo de mí

De mi historia y mis versos

Ya se borró el carmín con el que manchabas mis besos

A ver si los recuerdos se aplican el cuento

En la Sahara de tus sábanas, tigresa de bengala

Mordiéndonos la vida, recuerdos a tu almohada

Luciendo esta desgana con todas mis ganas

Proyectando este dolor en las mejores salas

No soy Moni Gonem, pero soy música

Ni David Leens, pero creí tu película

Nunca fuiste princesa, éramos república

No fuiste la mejor, pero fuiste la única

Se acabó el cuento, pues para ti no encuentro

No me creía tus cuentos, no sé por qué coño lo cuento

Pero ahora que lo pienso, tú fuiste mi prioridad, yo tú opción

Una opción que se cansó de serlo

Porque a veces es cobarde quien se queda

Y valiente quien se va, aunque haga daño

Prefiero ser sincero aunque te duela

Pues duele el doble el desengaño a largo plazo

Y sí te miro de frente, nadie culpa al pasado

Querrán decir «te quiero», pero ya no lo trago

La vida se me escapa, mejor me lo callo

Perdono demasiado y ese ha sido mi fallo

Y si miro de frente nadie culpa al pasado

Querrán decir «te quiero», pero ya no lo trago

La vida se me escapa, mejor me lo callo

Perdono demasiado y ese ha sido mi fallo, no, no

Tuviste mucho juego, incluso más que Atari

Mi vida no eres tú, aún siendo el blanco fácil

Yo siendo aquí la presa, en tu safari

Perdiendo la cabeza como en Hereditary

Óyeme si quieres, la vida es lo que pruebes

Yo probé jugar Miyoring contra ti (Contra ti)

Dime lo que sientes, ahora soy consciente

Tú Goliat, yo sin piedra soy David

El mundo necesita algo urgente

Si el amor nos hace daño y no nos salva de serpientes

Jodido descansar como quién no sufre amblea

Yo mirando aquí tus ojos, tú siendo mi casopea

No te quiero cerca chica, lejos de aquí

El tiempo pasa, pero nada cambiará nuestro fin

Ahora lo veo, el fallo, fue la matriz

Por mucho incendio en este bosque, intacta está la raíz

No tengo la virtud, pero tengo el defecto

Perdono como Lamna en las finales sin quererlo

Querré decir lo mismo cuando termine este cuento

Y te de la moraleja;

jódete, murió lo nuestro

Y sí te miro de frente, nadie culpa al pasado

Querrán decir «te quiero», pero ya no lo trago

La vida se me escapa, mejor me lo callo

Perdono demasiado y ese ha sido mi fallo

Y sí te miro de frente, nadie culpa al pasado

Querrán decir «te quiero», pero ya no lo trago

La vida se me escapa, mejor me lo callo

Perdono demasiado y ese ha sido mi fallo

Y si te miro de frente, nadie culpa al pasado

Querrán decir «te quiero», pero ya no lo trago

Er was eens een dromer, laten we zeggen een beetje verstandig

Laten we zeggen dat ik het over mezelf heb

Van mijn verhaal en mijn verzen

De lippenstift waarmee je mijn kussen hebt gekleurd is al gewist

Eens kijken of de herinneringen van toepassing zijn op het verhaal

In de Sahara van je lakens, Bengaalse tijgerin

Bijten in ons leven, herinneringen op je kussen

Het dragen van deze tegenzin met al mijn verlangen

Deze pijn projecteren in de beste kamers

Ik ben niet Moni Gonem, maar ik ben muziek

Noch David Leens, maar ik geloofde je film

Je was nooit een prinses, we waren een republiek

Je was niet de beste, maar je was de enige

Het verhaal is voorbij, want voor jou kan ik het niet vinden

Ik geloofde je verhalen niet, ik weet niet waarom ik het in godsnaam vertel

Maar nu ik erover nadenk, jij was mijn prioriteit, ik was jouw optie

Een optie die het beu werd om te zijn

Want soms is het een lafaard die blijft

En dapper wie vertrekt, ook al doet het pijn

Ik ben liever eerlijk, ook al doet het pijn

Nou, teleurstelling op de lange termijn doet twee keer zoveel pijn

En als ik je aankijk, geeft niemand het verleden de schuld

Ze zullen willen zeggen "ik hou van je", maar ik slik het niet meer in

Het leven ontsnapt me, ik kan het maar beter stil houden

Ik vergeef te veel en dat is mijn schuld

En als ik recht vooruit kijk, geeft niemand het verleden de schuld

Ze zullen willen zeggen "ik hou van je", maar ik slik het niet meer in

Het leven ontsnapt me, ik kan het maar beter stil houden

Ik vergeef te veel en dat is mijn schuld, nee, nee

Je had veel spel, zelfs meer dan Atari

Mijn leven ben jij niet, ook al ben ik het makkelijke doelwit

Ik ben de prooi hier, in je safari

Mijn verstand verliezen zoals in Erfelijk

Luister naar me als je wilt, het leven is wat je probeert

Ik probeerde Miyoring tegen je te spelen (tegen jou)

Vertel me wat je voelt, nu weet ik het

Jij Goliath, ik zonder steen ben David

De wereld heeft iets dringends nodig

Als liefde ons pijn doet en ons niet redt van slangen

Fucked rust zoals wie niet lijdt aan amblea

Ik kijk hier naar je ogen, jij bent mijn zaak

Ik wil je niet in de buurt meisje, weg van hier

De tijd verstrijkt, maar niets zal ons einde veranderen

Nu zie ik het, de mislukking, was de matrix

Het maakt niet uit hoeveel vuur er in dit bos is, de wortel is intact

Ik heb niet de deugd, maar ik heb het gebrek

Ik vergeef zoals Lamna in de finale onbedoeld

Ik wil hetzelfde zeggen als ik klaar ben met dit verhaal

En jij van de moraal;

fuck you, de onze is dood

En als ik je aankijk, geeft niemand het verleden de schuld

Ze zullen willen zeggen "ik hou van je", maar ik slik het niet meer in

Het leven ontsnapt me, ik kan het maar beter stil houden

Ik vergeef te veel en dat is mijn schuld

En als ik je aankijk, geeft niemand het verleden de schuld

Ze zullen willen zeggen "ik hou van je", maar ik slik het niet meer in

Het leven ontsnapt me, ik kan het maar beter stil houden

Ik vergeef te veel en dat is mijn schuld

En als ik je aankijk, geeft niemand het verleden de schuld

Ze zullen willen zeggen "ik hou van je", maar ik slik het niet meer in