Intoxícame - Xenon

Si, si, si

El sonido que se esconde tras unas cuantas líneas

Y si esperas un perdón, perdóname tú a mí por no hacerlo

Que no estoy cuerdo

Pero mejor estar así que amordazado con tus cuerdas

Nadie ama sus cadenas aunque estén hechas de oro puro

Intoxícame

Demuestro lo que siento viviendo entre emociones

Haz conmigo lo que Sabina con sus canciones

Somos pasiones caminando por la calle

Me escribí esta canción a falta de escribirme alguien

Soñé con rabia y rabié de sueños

Alcanzamos lo que nos cuesta cuanto menos lo esperemos

Somos un cielo de verano que se estrella

El cometa que se acerca, el corazón de quien nos piensa

Una de dos: o el mundo está cambiando

O yo cambio este mundo, me da igual cuál son las reglas

Me vi hundido, desesperado y sin un duro

Usé conjuros, la magia es pasajera

Cuídate más y ódiate menos

La vida es complicada o por lo menos eso nos dijeron

Yo soy quien dice lo que piensa y lo que siente

Las serpientes mudan de piel y están presentes siempre

Quiereme fuerte, que pa' débil estoy yo

El sonido de mi voz está hecho para tu nombre

Que escribiendo se elimina el dolor

Y el color de este paisaje se esconde tras esta cumbre

Fuera la herrumbre, y arrumbe de este ser

Tras esta piel hay dolor del que se rompe

Quiero vivir y dar placer

Sólo es ayer, el presente, un futuro que se note

Al menos los problemas van y vienen

Rimas inertes, es amor de adolescente

Pisando fuerte, este suelo no compensa

Levantar cabeza hoy demuestra fortaleza

Quitar la máscara y quitar los pelos

Seremos lo que fuimos cuando dejemos de serlo

Añoro lo que duele y es costumbre este dilema

Al final pillas cariño a los problemas

Joder, Rubén, no estás hecho pa’l tumulto

Paren este tren, yo me bajo de este mundo

Quiero un segundo para mí y para mi tiempo

Un segundo pa' pensar en qué hago mal y qué hago bueno

Es más bonito ver la vida de la mano

Por eso me la di y confié en lo que hago

Tus excusas son más grandes que tus tetas

Las dos igual de falsas, imagínate el dilema

Vendrán más tías, más daños, más letras

Más canciones que describan, más sexo del que te llena

Sudaría y no por pena

Por sacarme este veneno que a todos mata y os envenena

Estoy en deuda y parece imperceptible

Nos empeñamos en olvidar y olvidar es imposible

El amor y sus salidas

Heridas que cicatrizan, te encariñan y eso es malo

Escribiendo en mi cuaderno como oda a la poesía

Di amor y di mi vida

Quiero tu mira homicida del que salta

Ser el barco que navega y se pierde en mar alta

A grandes rasgos (a grandes rasgos)

Quiero ser yo un corazón que no haga daño

¿Y si probamos a querernos menos y mejor?

Estoy seguro de que será diferente

(Grito por necesidad)

(Hora de volver a reír)

(Tengo un cometido que cumplir y sueños que alcanzar)

(Estoy flotando)

(Poder dormir y despertar fluyendo en la base)

Ja ja ja

Het geluid dat zich achter een paar regels verbergt

En als je gratie verwacht, vergeef je me dat ik het niet heb gedaan

dat ik niet gezond ben

Maar beter zo te zijn dan de mond gesnoerd met je touwen

Niemand houdt van hun kettingen, ook al zijn ze gemaakt van puur goud

bedwelm me

Ik laat zien wat ik voel leven tussen emoties

Doe met mij wat Sabina met haar liedjes

We zijn passies die over straat lopen

Ik heb dit nummer geschreven bij gebrek aan iemand die mij schrijft

Ik droomde met woede en woede van dromen

We bereiken wat het ons kost, het minste wat we ervan verwachten

We zijn een verpletterende zomerhemel

De naderende komeet, het hart van degenen die aan ons denken

Een van de twee: of de wereld verandert

Of ik verander deze wereld, het kan me niet schelen wat de regels zijn

Ik zag mezelf gezonken, wanhopig en zonder een cent

Ik gebruikte spreuken, magie is tijdelijk

Zorg meer voor jezelf en haat jezelf minder

Het leven is ingewikkeld of zo werd ons verteld

Ik ben degene die zegt wat hij denkt en wat hij voelt

Slangen verliezen hun huid en zijn altijd aanwezig

Houd sterk van me, ik ben zo zwak

Het geluid van mijn stem is gemaakt voor jouw naam

Dat schrijven de pijn wegneemt

En de kleur van dit landschap verbergt zich achter deze top

Buiten de roest en ondergang van dit wezen

Achter deze huid zit pijn waarvan het breekt

Ik wil leven en plezier geven

Het is pas gisteren, het heden, een toekomst die zich laat zien

De problemen komen en gaan tenminste

Inerte rijmpjes, het is tienerliefde

Stampen, deze vloer compenseert niet

Vandaag je hoofd opheffen toont kracht

Verwijder het masker en verwijder de haren

We zullen zijn wat we waren als we ophouden te zijn

Ik mis wat pijn doet en dit dilemma is gebruikelijk

Aan het eind vang je genegenheid voor de problemen

Verdomme, Rubén, je bent niet gemaakt voor het tumult

Stop deze trein, ik ga uit deze wereld

Ik wil een seconde voor mezelf en voor mijn tijd

Even nadenken over wat ik fout doe en wat ik goed doe

Het is mooier om het leven hand in hand te zien

Daarom gaf ik het aan mezelf en vertrouwde op wat ik doe

Je excuses zijn groter dan je borsten

Beide even onwaar, stel je het dilemma voor

Er komen meer tantes, meer schade, meer teksten

Meer liedjes die beschrijven, meer seks dan je vult

Ik zou zweten en niet uit medelijden

Om dit gif uit mij te krijgen dat jullie allemaal doodt en vergiftigt

Ik heb schulden en het lijkt onmerkbaar

We staan ​​erop te vergeten en vergeten is onmogelijk

liefde en zijn uitstapjes

Wonden die genezen, ze maken je dol op en dat is erg

Schrijven in mijn notitieboekje als ode aan poëzie

Ik gaf liefde en ik gaf mijn leven

Ik wil je moorddadige blik van degene die springt

Om het schip te zijn dat vaart en verloren gaat op volle zee

In grote lijnen (in grote lijnen)

Ik wil een hart zijn dat geen kwaad doet

Wat als we proberen om steeds minder van elkaar te houden?

Ik weet zeker dat het anders zal zijn

(schreeuw uit noodzaak)

(Tijd om weer te lachen)

(Ik heb een missie om te vervullen en dromen om te bereiken)

(Ik zweef)

(Vloeiend kunnen slapen en wakker worden op de basis)