Inmersión - Xenon

¿Qué?

Es Atlántida

Si el daño aprieta, ¿Qué puede el dolor?

Ponte los cascos y escucha mi voz

Somos el eco del tiempo que hundió

Todo el silencio que deja un adiós

Si el daño aprieta, ¿Qué puede el dolor?

Ponte los cascos y escucha mi voz

Somos el eco del tiempo que hundió

Todo el silencio que deja un adiós

Te escribiría un disco entero si es así como lo sientes

Pero escribo por mí mismo y trato de nunca venderme

El tiempo aleja los motivos que se tienen

Para odiar a una persona que algún día te hizo fuerte

Soy escritor por el anhelo

Tú tienes el fuego averno, yo soy puramente hielo

Dije una palabra, un «hasta luego»

Atlántida renace donde muere tu recuerdo

El concepto de querer se distorsiona

El amor no es una mierda, sólo hay mierda de personas

Hice música, salvo depresiones

Y ahora canto lo que vivo pa' encontrar las soluciones

Un desertor que acompaña a su mochila

Un cuaderno que ha salvado más vidas que la aspirina

Poniendo rima y quitando daño

¿Sabré cuál es mi meta cuando tú te hayas curado?

Si el daño aprieta, ¿Qué puede el dolor?

Ponte los cascos y escucha mi voz

Somos el eco del tiempo que hundió

Todo el silencio que deja un adiós

Si el daño aprieta, ¿Qué puede el dolor?

Ponte los cascos y escucha mi voz

Somos el eco del tiempo que hundió

Todo el silencio que deja un adiós

No pude ver tras esos ojos, ¿Cuántos me estaban pidiendo

Que volviera a hacer poesía con el corazón abierto?

Somos el himno de un soneto que está muerto

Tú ponte ya esos cascos, me destapo y te demuestro

Lo contrario de vivir es no luchar

Por aquello que algunas veces se quiere

He sufrido la furia de tempestad

Y te aseguro que por ti nada me duele

He aprendido más en temas que en libros de secundaria

Tengo mi felicidad establemente y aceptada

Vida cansada, arma cargada

Apunto a quien derribo y tengo el alma secuestrada

Ven, suena diferente

Ellos me pidieron que lo hiciera omnipresente

Sigo como siempre, la música y gente

No pierdo la esencia si me vuelve aún más fuerte

Si el daño aprieta, ¿Qué puede el dolor?

Ponte los cascos y escucha mi voz

Somos el eco del tiempo que hundió

Todo el silencio que deja un adiós

Si el daño aprieta, ¿Qué puede el dolor?

Ponte los cascos y escucha mi voz

Somos el eco del tiempo que hundió

Todo el silencio que deja un adiós, na-na-na

Ah, es Atlántida

Xenon

Ah, necesitaba volver a hacerlo

Sacar lo que llevaba aquí dentro

Y que tú lo tuvieras

Wat?

Het is Atlantis

Als de schade groter wordt, wat kan de pijn dan zijn?

Zet je koptelefoon op en luister naar mijn stem

Wij zijn de echo van de tijd die zonk

Alle stilte die een afscheid achterlaat

Als de schade groter wordt, wat kan de pijn dan zijn?

Zet je koptelefoon op en luister naar mijn stem

Wij zijn de echo van de tijd die zonk

Alle stilte die een afscheid achterlaat

Ik zou een heel album voor je schrijven als je je zo voelt

Maar ik schrijf voor mezelf en probeer mezelf nooit te verkopen

Tijd neemt de redenen weg die je hebt

Iemand haten die je ooit sterk heeft gemaakt

Ik ben een schrijver van verlangen

Jij hebt het helse vuur, ik ben puur ijs

Ik zei een woord, een "zie je later"

Atlantis wordt herboren waar je geheugen sterft

Het concept van willen is vervormd

Liefde is geen shit, er zijn alleen maar shit mensen

Ik maakte muziek, red depressies

En nu zing ik wat ik leef om de oplossingen te vinden

Een deserteur die zijn rugzak vergezelt

Een notitieboekje dat meer levens heeft gered dan aspirine

Rijm zetten en schade verwijderen

Zal ik weten wat mijn doel is als je genezen bent?

Als de schade groter wordt, wat kan de pijn dan zijn?

Zet je koptelefoon op en luister naar mijn stem

Wij zijn de echo van de tijd die zonk

Alle stilte die een afscheid achterlaat

Als de schade groter wordt, wat kan de pijn dan zijn?

Zet je koptelefoon op en luister naar mijn stem

Wij zijn de echo van de tijd die zonk

Alle stilte die een afscheid achterlaat

Ik kon niet achter die ogen kijken, hoeveel vroegen me?

Om weer met een open hart poëzie te maken?

Wij zijn het volkslied van een sonnet dat dood is

Zet jij die helmen op, ik onthul mezelf en laat het je zien

Het tegenovergestelde van leven is niet vechten

Voor wat soms gewenst is

Ik heb de woede van een storm doorstaan

En ik verzeker je dat niets voor jou pijn doet

Ik heb meer geleerd in vakken dan in middelbare schoolboeken

Ik heb mijn geluk stabiel en geaccepteerd

Vermoeid leven, geladen pistool

Ik richt op wie ik neerschiet en ik heb de ziel ontvoerd

Kom op, het klinkt anders

Ze vroegen me om het alomtegenwoordig te maken

Ik ga zoals altijd door, muziek en mensen

Ik verlies de essentie niet als het me nog sterker maakt

Als de schade groter wordt, wat kan de pijn dan zijn?

Zet je koptelefoon op en luister naar mijn stem

Wij zijn de echo van de tijd die zonk

Alle stilte die een afscheid achterlaat

Als de schade groter wordt, wat kan de pijn dan zijn?

Zet je koptelefoon op en luister naar mijn stem

Wij zijn de echo van de tijd die zonk

Alle stilte die een afscheid achterlaat, na-na-na

Ah, het is Atlantis

Xenon

Ah, ik moest het nog een keer doen

Haal eruit wat hier binnen zat

en dat je het had