I Could Write - Wildlight, The Polish Ambassador, Ayla Nereo

I could write of the broken tables upturned, broken china

in my insides broken windows…

And I could write of a wrinkled letter

posted stabbing folded

yesteryear, holding on…

But would it serve you?

And I could write of the dirty corners

cobwebs still stuck to me

lacy white and hard to reach…

And I could write of a mixed-up morning

hands upon these shoulders

heavy, still not knowing…

Would it serve you?

How could it serve you?

And in the lines I see the spiral of my trail,

and in the dark I see the pattern of a rail…

Moving, deeper, listen, slowly I fall away…

And I’d like to write of the worldly weather

clouds over these shoulders, changing getting outta myself…

And I’d like to write of all that holds you

but cannot quite see into, so come shortened parables…

I’d like to turn upon the shadows, thrust upon them candles

give 'em to the sun set down…

I’d like to learn from old volcanoes, spew what we do not need

what we do not need, what we do not…

like, to write, the silence between what I’d like and what I’m merely being…

And in the lines I see the pattern of a rail,

and in the dark I see the spiral of my trail

Ik zou kunnen schrijven over de kapotte tafels omgekeerd, gebroken porselein

in mijn binnenkant gebroken ramen...

En ik zou kunnen schrijven over een gekreukte brief

geplaatst steken gevouwen

vroeger, volhouden...

Maar zou het u van dienst zijn?

En ik zou kunnen schrijven over de vuile hoeken

spinnenwebben blijven aan me plakken

kanten wit en moeilijk te bereiken...

En ik zou kunnen schrijven over een verwarde ochtend

handen op deze schouders

zwaar, nog steeds niet wetend...

Zou het u van dienst zijn?

Hoe kan het u van dienst zijn?

En in de lijnen zie ik de spiraal van mijn spoor,

en in het donker zie ik het patroon van een rail...

Bewegend, dieper, luister, langzaam val ik weg...

En ik wil graag schrijven over het wereldse weer

wolken over deze schouders, veranderend om uit mezelf te gaan...

En ik zou graag willen schrijven over alles wat je vasthoudt

maar kan er niet helemaal in kijken, dus komen verkorte gelijkenissen...

Ik zou graag de schaduwen willen aandoen, kaarsen op hen werpen

geef ze aan de ondergaande zon...

Ik wil graag leren van oude vulkanen, spuwen wat we niet nodig hebben

wat we niet nodig hebben, wat we niet...

zoals, om te schrijven, de stilte tussen wat ik zou willen en wat ik alleen maar ben...

En in de lijnen zie ik het patroon van een rail,

en in het donker zie ik de spiraal van mijn pad