Revenant - White Empress

Twas a soundless leaden eve where clouds draped oppressively

In forgotten fields of wistful history

There, my path from the light began

From one of fervent faith to one of bitter rivalry

Our journey starts from despairs of the soul, equated to no mortal sensation

More suitably sustained from lips prayed, in pious desperation

My vengeance was ripe among sacred stars

And holy sacraments cast down to sicken all, fashioned from the words of faith

My pestilent dominion poured forth, and rots the earth

Bonfires, infernal towers craving corpses

Pyre dead and torrid, a writhing anathema

And by holy hand, in forsaking my humanity

Kindled flesh of the damned

We chant this verses to bind their souls

Yolcam Gmicalz Vovina

Bring forth the power from below

Yolcam Gmicalz Vovina

Yolcam Gmicalz Vovina

Exalted words uttered from the nether

Yolcam Gmicalz Vovina

By scornful heavens, it is done!

The twelfth hour chimed upon moonlit night as embers kissed the cold

Where crimes befit the punishment, as shrieking choirs gather

And much like the hour death was kept in contempt’s bitter ledger

A ghostly presence comes to claim the sinful mortals

From halls of bone gray smiles

Turning dreams to haunted afterthought

Like the buried stench of decay will rise

When inverted crosses pointed northward

But I recall that dreadful eve

Within my stately manor trespassed two sons of jealousy

And forced naked austere flesh of my daughters so adored

Raped and ravaged to death their frail forms

And upon this discovery, grace fell from our once great house, as Stygian pacts

were formed

For I knew not was possessed me but from there, morbid shadows grew

Enshrouded in curses pouring fourth from the all things, as the festering wound

My power grew to inhuman meaning

And invoked genocide rites from tongues still seething

As we herald the plague through the centuries

An ever reaching death-brand on all their progenies

Nevermore!

The unearthed bones cannot be interred

Nevermore!

A curse upon their house spoken in dead speeches

Nevermore!

Shall their lustful deeds reign unjudged

Nevermore!

Heretic spirits will come undone

Rise, Fulfill our pact

And take that which has been taken from me

She comes for you now, in ways no mortal eyes were meant to see

Hear the words as they echo in ethereal screams

Yolcam Gmicalz Vovina

Bring forth the power from below

Yolcam Gmicalz Vovina

Yolcam Gmicalz Vovina

Exalted words uttered from the nether

Yolcam Gmicalz Vovina

By scornful heavens, it is done!

Madness

A haze possess thee

Tragic

When she comes to take you from farthest reaches

And this

Your doom etched in prophecy

Unfortunate

Your sacrificed you cannot escape

Farewell descend to a place only the dead would know

Chosen son in perdition’s unity

These are the accounts and confessions scribed by dying light

For there but little time left before the white empress

She who is death itself, comes to claim another

I am sorry my child, this is your fate…

You, who are bound to cancered aura

Entombed in the arms of a nameless horror

Weeping within the body no longer your own

Death throes in the abyss

And left to perish alone

Het was een geluidloze loden avond waar wolken drukkend gedrapeerd waren

In vergeten velden van weemoedige geschiedenis

Daar begon mijn pad vanuit het licht

Van een vurig geloof tot een van bittere rivaliteit

Onze reis begint met wanhoop van de ziel, gelijkgesteld aan geen sterfelijke sensatie

Meer passend ondersteund door lippen gebeden, in vrome wanhoop

Mijn wraak was rijp tussen heilige sterren

En heilige sacramenten neergeworpen om iedereen ziek te maken, gevormd uit de woorden van het geloof

Mijn pestilente heerschappij stroomde uit, en verrot de aarde

Vreugdevuren, helse torens die naar lijken snakken

Brandstapel dood en verzengend, een kronkelende gruwel

En met heilige hand, door mijn menselijkheid in de steek te laten

Aangestoken vlees van de verdoemden

We zingen deze verzen om hun ziel te binden

Yolcam Gmicalz Vovina

Breng de kracht van beneden naar voren

Yolcam Gmicalz Vovina

Yolcam Gmicalz Vovina

Verheven woorden uit de onderwereld geuit

Yolcam Gmicalz Vovina

Door minachtende hemel, het is gedaan!

Het twaalfde uur klonk op de maanverlichte nacht terwijl sintels de kou kusten

Waar misdaad past bij de straf, terwijl krijsende koren samenkomen

En net zoals het uur dat de dood in het bittere grootboek van minachting werd bewaard

Een spookachtige aanwezigheid komt om de zondige stervelingen op te eisen

Van hallen met beengrijze glimlachen

Dromen veranderen in spookachtige bijzaken

Zoals de begraven stank van verval zal opstijgen

Wanneer omgekeerde kruisen naar het noorden wezen?

Maar ik herinner me die vreselijke avond

Binnen mijn statige landhuis overtreden twee zonen van jaloezie

En gedwongen naakte sobere vlees van mijn dochters zo aanbeden

Verkracht en geteisterd tot de dood hun broze vormen

En bij deze ontdekking viel de genade uit ons eens zo geweldige huis, zoals Stygische pacten

werden gevormd

Want ik wist dat ik niet bezeten was, maar van daaruit groeiden morbide schaduwen

Gehuld in vloeken die als vierde uit alle dingen stromen, als de etterende wond

Mijn macht groeide uit tot onmenselijke betekenis

En beriep zich op genocide-rituelen uit nog steeds ziedende tongen

Zoals we de pest door de eeuwen heen aankondigen

Een altijd bereikende death-brand op al hun nakomelingen

Nooit meer!

De opgegraven botten kunnen niet worden begraven

Nooit meer!

Een vloek op hun huis uitgesproken in dode toespraken

Nooit meer!

Zullen hun wellustige daden onbeoordeeld heersen?

Nooit meer!

Ketterse geesten zullen ongedaan worden gemaakt

Sta op, vervul ons pact

En neem wat mij is afgenomen

Ze komt nu voor jou, op manieren die geen sterfelijke ogen hadden moeten zien

Hoor de woorden terwijl ze echoën in etherische kreten

Yolcam Gmicalz Vovina

Breng de kracht van beneden naar voren

Yolcam Gmicalz Vovina

Yolcam Gmicalz Vovina

Verheven woorden uit de onderwereld geuit

Yolcam Gmicalz Vovina

Door minachtende hemel, het is gedaan!

Krankzinnigheid

Een nevel bezit u

Tragisch

Als ze je komt halen van de verste uithoeken

En dit

Je ondergang staat in de profetie gegrift

Ongelukkig

Je geofferde kun je niet ontsnappen

Vaarwel, daal af naar een plaats die alleen de doden zouden kennen

De uitverkoren zoon in de eenheid van het verderf

Dit zijn de verslagen en bekentenissen geschreven door stervend licht

Want er is nog maar weinig tijd over voor de witte keizerin

Zij die de dood zelf is, komt om een ​​ander op te eisen

Het spijt me mijn kind, dit is je lot...

Jij, die gebonden bent aan een kankeraura

Begraven in de armen van een naamloze horror

Huilen in het lichaam dat niet langer van jou is

Doodsstrijd in de afgrond

En achtergelaten om alleen om te komen