Voyage Intercéphale - Wezen, Baz

Le train a destination de meu-da est entré en gare

Veuillez présenter vos pochtards chargés aux contrôleurs

Merci et bon voyage intercephale

Couplet 1:

Baz: Ça c’est passé hier

J’suis partie mes pensés s'éparpillent

Mes yeux scintilles se plissent

Froissé, un rien m’habille

Un trop plein de trop de gens

Qui utilise leur langue juste pour satisfaire leur papilles

J’en ai marre d’essayer de me battre

De convaincre des contraintes intestines

Qui m’esquinte car j’estime

Qu'être simple c’est ne plus être crédible

Mais qui à dit qu’un jour le canard deviendrai signe

Au lieu de finir dans le dressing

Si je suis parti si loin

C’est mieux pour moi mais surtout pour les autres

Je le sais

Baz et Nevik:

Je t’accompagne par la pensée

Comme je haie parler de moi

A la troisième personne

C’est singulier

Arrête de te limiter

D’imiter la densité qui m’inciter à l’incivilité

Sans l’justifier

Nevik:

C’est physique de vouloir quitter un milieu basic

Maintenant tu t’y fais

Alors qu’avant tu t’y fiais

T’es pas astigmate pourtant tes stigmates

Déforme ta vision donc tu rêves d’autres horizons

Rappel toi comme on était bien

A prendre les autre pour des cons

Même si nous on valais rien, (galérien)

Face aux gens si peu terre à terre

Adopte un point de vu aérien

Si tu veux aller loin prend en compte la réalité

Affronte tes défauts pour soigner tes qualités

Couplet 2:

Baz:

Etre parti me permet de prendre du recul

Sur ce que j’avance ça répond à mes attentes

L’animosité reste latente

Malgré le décalage horaire je remet les pendules à l’heure

Conscient qu’il est trop tard pour réparer mes erreurs

Mais trop tôt pour leur donner un semblant de valeur

La noirceur de mon âme depuis longtemps me fait peur

Il faut du temps pour redonner aux idées de l’ardeur

Au pensées de la splendeur

Aux ambitions de la hauteur

Ce voyage intercéphale représente ma plus grande terreur

Peut être qu’au fond de moi (ouai)

Ce cache le meilleur

Nevik & Baz:

Je te tutoie quand je ne veux pas rester en «je «Tu m’crois j’ai deux moi qui échange

Etrange, je, l’admet, que ca l’est

Ouai, la vie c’est lait

Comme si elle manquait de calcium

Nevik:

Laisse les promesse à ceux qui n’ont aucune parole

Le paradoxe c’est que tu perçois

De mauvaises onde sans parle pas de paraboles

Le passé vaut son pesant d’or

Car il t’as forgé

Avance le à bon escient des lors

Qu’il te mènes au progrès

Une fois qu’t’as touché l’fond tu peux encore creuser

Ou te relever

Pour transformer l’ensemble, de tes rêves en projet

Nul besoin de quitter la terre pour changer d’atmosphère

Métamorphose ce que t’espères en espoir (tes rêves)

Vie-les au lieu de les prévoir (une trêve)

Devrai s’entrevoir

Couplet 3:

Nevik et Baz:

Employons le passer pour nourrir ce présent imparfait

Afin que le futur en suive la ligne

Et j’voulais que le temps s’inverse

Sans retourner le Sablier

Comme le prince de Perse

T’avais un grain pour allier

J’avais deux mois adverse en train de s’aviver

L’un ce disperse quand l’autre veux y arriver

Je veux comprendre mes dessins, ce qui les a animés

Je veux comprendre mes dessins, ce qui les a animés

Nevik:

L’homme inconscient du potentiel de son conscient

Est en perpétuel recherche d’une confiance substantiel

Pour rester la même personne

Baz:

C’est en cela que …

Nevik

Si on n'était que notre inconscient

On ne serai que ce qu’ont a refoulé

Donc de toutes autres personnes

Baz & Nevik:

Je suis en pleine effervescence

Ibçuprophène

Comme quoi y’a pas que les schizophrènes

Qui s’méfie d’eux même

On n’est jamais mieux servit que par soit même

Mais mon «moi» me dessert quand j' me met à table

La tension c’est comme une paire de sein

C’est palpable

Dieu soit louer (Dieu soit loué)

Mais l’amour ne s’achète pas

Vu qu’il n’est pas rentable

Faute avoué (faute avoué)

A moitié condamné

Ca pardonne pas sur le mental

Le silence est comme un mur si tu l’ouvre

Il s’effrite

L’idée est comme un murmure si tu la dis à voix haute

Elle s'ébruite

C’est décidé j’rentre trop longtemps

Que j’médite

Outro:

Baz:

Si tu pars perdant t’aura perdu même situ gagne

Parce que tu sera coupable d’avoir douté de toi mec

De trein met bestemming meu-da is het station binnengekomen

Gelieve uw geladen pochtards aan te bieden aan de controleurs

Bedankt en een goede intercefalische reis

Vers 1:

Baz: Het gebeurde gisteren

Ik ging weg, mijn gedachten zijn verstrooid

Mijn fonkelende ogen twinkelen

Verfrommeld, niets kleedt me

Te veel te veel mensen

Die hun tong gebruiken om hun smaakpapillen te bevredigen

Ik ben het moe om te vechten

Om darmbeperkingen te overtuigen

Die mij ruïneert omdat ik acht

Dat eenvoudig zijn niet langer geloofwaardig is

Maar wie zei dat op een dag de eend een teken zal worden

In plaats van in de kleedkamer te belanden

Als ik zo ver ben gegaan

Het is beter voor mij maar vooral voor de anderen

ik weet het

Baz en Nevik:

Ik ga in gedachten met je mee

Wat haat ik het om over mezelf te praten

In de derde persoon

Het is uniek

Stop met jezelf te beperken

Om de dichtheid na te bootsen die me aanzet tot onbeleefdheid

Zonder dat te rechtvaardigen

Nevik:

Het is fysiek om een ​​basale omgeving te willen verlaten

Nu raak je eraan gewend

Terwijl je het voorheen vertrouwde

Je hebt nog geen astigmatisme, je stigmata

Verdraai je visie zodat je droomt van andere horizonten

Weet je nog hoe goed we waren

Om anderen voor de gek te houden

Zelfs als we niets waard waren, (galeislaaf)

In het aangezicht van mensen die zo down to earth zijn

Neem een ​​luchtperspectief

Als je ver wilt gaan, houd dan rekening met de realiteit

Zie je fouten onder ogen om je kwaliteiten te helen

Vers 2:

Baz:

Door weg te zijn, kan ik een stap terug doen

Op wat ik vooruit ga voldoet het aan mijn verwachtingen

De vijandigheid blijft latent

Ondanks de jetlag zette ik het record recht

Bewust dat het te laat is om mijn fouten te herstellen

Maar te vroeg om ze enige schijn van waarde te geven

De duisternis van mijn ziel heeft me lang bang gemaakt

Het kost tijd om ideeën nieuw leven in te blazen

In gedachten van pracht

Naar de ambities van de hoogte

Deze intercefalische reis vertegenwoordigt mijn grootste angst

Misschien diep in mij (ja)

Dit verbergt het beste

Nevik & Baz:

Ik tu jou als ik niet in "ik" wil blijven. Geloof me, ik heb er twee die ruilen

Vreemd, ik geef toe, dat is het ook

Ja, het leven is melk

Alsof ze calcium tekort kwam

Nevik:

Laat de beloften over aan degenen die geen woorden hebben

De paradox is dat je waarneemt

Bad vibes zonder over gerechten te praten

Het verleden is zijn gewicht in goud waard

Omdat hij je heeft vervalst

Ga dan verstandig te werk

Moge het je naar vooruitgang leiden

Als je eenmaal het dieptepunt hebt bereikt, kun je nog steeds graven

Of sta op

Om alles om te zetten, van je dromen naar een project

Je hoeft de aarde niet te verlaten om de atmosfeer te veranderen

Verander wat je hoopt in hoop (je dromen)

Leef ze in plaats van ze te plannen (een wapenstilstand)

Moeten een glimp van elkaar opvangen

Vers 3:

Nevik en Baz:

Laten we het verleden gebruiken om dit onvolmaakte heden te voeden

Zodat de toekomst de lijn volgt

En ik wilde dat de tijd omkeerde

Zonder de Zandloper terug te geven

Zoals de Prins van Perzië

Je had een korrel om te combineren

Ik had twee tegengestelde maanden die tot leven kwamen

De een verspreidt zich als de ander daar wil komen

Ik wil mijn tekeningen begrijpen, wat hen bezielde

Ik wil mijn tekeningen begrijpen, wat hen bezielde

Nevik:

De onbewuste man van zijn bewuste potentieel

Is voortdurend op zoek naar substantieel vertrouwen

Om dezelfde persoon te blijven

Baz:

Het is hierin dat...

Nevik

Als we maar ons onderbewustzijn waren

We zullen alleen zijn wat onderdrukt is

Dus van alle andere mensen

Baz & Nevik:

Ik zoem

Ibcuprophen

Zoals wat het niet alleen schizofrenie is

die zichzelf wantrouwen

We zijn nooit beter gediend dan door onszelf

Maar mijn 'ik' dient mij als ik ga zitten om te eten

Spanning is als een paar borsten

Het is voelbaar

Prijs God (Prijs God)

Maar liefde is niet te koop

Aangezien het niet rendabel is

Toegegeven fout (toegegeven fout)

half veroordeeld

Het is niet vergevingsgezind

Stilte is als een muur als je hem opent

Het brokkelt af

Het idee is als een fluistering als je het hardop zegt

Het gerucht gaat dat ze

Het is besloten, ik ga te lang naar huis

Dat ik mediteer

Buitenste:

Baz:

Als je verliest, heb je zelfs situ-overwinningen verloren

Omdat je schuldig zult zijn aan het twijfelen aan jezelf, man