Desapareció - Vicentico

Desapareció, tu figura y en la calle atardeció

Todo se nubló, un segundo y mi vida se derrumbó

Tuve que aprender de nuevo a caminar

Las veredas que solíamos andar

Y en la soledad, juntar fuerzas para poder encontrar

Aquel camino, hacia el arjismo

Donde, donde vive nuestro amor

Queda nuestra casa

Si pudiera recordar como era la ciudad

Queda nuestra casa

Si pudiera regresar, volver a caminar

Hacia nuestra casa

Si la luz que se apagóse volviera a encender

Volviera a iluminar las calles del ayer

Desapareció, tu fantasma y en la calle atardeció

Todo se nubló, un segundo y mi vida se derrumbó

Tuve que aprender de nuevo a caminar

Las veredas que solíamos andar

Y en la soledad, juntar fuerzas para poder encontrar

Aquel camino, hacia el arijismo

Donde, donde vive nuestro amor…

Te acordás como era el sol

Si recordáramos su luz y su calor

Si supiéramos porque

Dejamos de caminar las calles

Queda nuestra casa…

Verdwenen, je figuur en op straat werd het laat

Alles vertroebelde, één seconde en mijn leven stortte in

Ik moest opnieuw leren lopen

De paden die we liepen

En in eenzaamheid, krachten bundelen om te kunnen vinden

Dat pad, naar het archisme

Waar, waar onze liefde leeft

ons huis blijft

Als ik me kon herinneren hoe de stad eruit zag

ons huis blijft

Als ik terug kon gaan, loop dan weer

naar ons huis

Als het licht dat uitging weer aanging

Ik zou de straten van gisteren verlichten

Verdwenen, je geest en op straat werd het laat

Alles vertroebelde, één seconde en mijn leven stortte in

Ik moest opnieuw leren lopen

De paden die we liepen

En in eenzaamheid, krachten bundelen om te kunnen vinden

Dat pad, richting arijismo

Waar, waar onze liefde woont...

Weet je nog hoe de zon was?

Als we ons zijn licht en zijn warmte zouden herinneren

Als we wisten waarom

We stoppen met op straat te lopen

Ons huis blijft...