Absurdo - Vanessa Da Mata

Havia tanto pra lhe contar

A natureza

Mudava a forma o estado e o lugar

Era absurdo

Havia tanto pra lhe mostrar

Era tão belo

Mas olhe agora o estrago em que está

Tapetes fartos de folhas e flores

O chão do mundo se varre aqui

Essa idéia do natural ser sujo

Do inorgânico não se faz

Destruição é reflexo do humano

Se a ambição desumana o Ser

Essa imagem de infértil deserto

Nunca pensei que chegasse aqui

Auto-destrutivos

Falsas vitimas nocivas?

Havia tanto pra aproveitar

Sem poderio

Tantas histórias, tantos sabores

Capins dourados

Havia tanto pra respirar

Era tão fino

Naqueles rios a gente banhava

Desmatam tudo e reclamam do tempo

Que ironia conflitante ser

Desequilíbrio que alimenta as pragas

Alterado grão, alterado pão

Sujamos rios, dependemos das águas

Tanto faz os meios violentos

Luxúria é ética do perverso vivo

Morto por dinheiro

Cores, tantas cores

Tais belezas

Foram-se

Versos e estrelas

Tantas fadas que eu não vi

Falsos bens, progresso?

Com a mãe, ingratidão

Deram o galinheiro

Pra raposa vigiar

Er was zoveel te vertellen

de natuur

Veranderde de vorm, de staat en de plaats

Het was absurd

Er was zoveel om je te laten zien

het was zo mooi

Maar kijk nu eens naar de schade die je hebt

Vloerkleden vol bladeren en bloemen

De vloer van de wereld veegt hier

Dit idee van het natuurlijke vuil zijn

Van anorganisch is not done

Vernietiging is een menselijke reflex

Als onmenselijke ambitie Being

Deze afbeelding van onvruchtbare woestijn

Ik had nooit gedacht dat ik hier zou komen

zelfdestructief

Valse schadelijke slachtoffers?

Er was zoveel om van te genieten

Geen kracht

Zoveel verhalen, zoveel smaken

gouden grassen

Er was zoveel om te ademen

het was zo dun

In die rivieren baadden we

Alles ontbossen en klagen over het weer

Wat een tegenstrijdige ironie om te zijn

Onbalans die het ongedierte voedt

Veranderd graan, veranderd brood

Wij vervuilen rivieren, we zijn afhankelijk van het water

Ongeacht de gewelddadige middelen

Lust is de ethiek van de levende perverse

dood voor geld

Kleuren, zoveel kleuren

zulke schoonheden

weg

Verzen en sterren

Zoveel feeën die ik niet heb gezien

Valse goederen, vooruitgang?

Met de moeder, ondankbaarheid

Ze gaven het kippenhok

voor de vos om naar te kijken