Sen Gibiyim - Vale

Kopar şu sol yanımdan, ölümün ilk duraklarındayım

Neyinden ilham alayım, şuan bir yamaçtayım

Çökmüş intihar yolunda koşmayı amaçlayıpta

Halen ızdıraptayım ve bence hiç bulaşmayın

Ben anca vurgulanmış sükselerine aletim

Ve intikam dar ağacı, mahkumum nihayetim

Ben ilk baharda çıldıran şu güneşin yüzüne hasretim

Ve yıldırım misali çarpar parçalar ya hasretin

Göçebe martılar uçarken adını bulmuş kasvetim

Ben okyanusta can verirken gökkuşağı raksedip

Teninde ihtiyaç duyan melankolik şiirlerimde

Elvedayı yazdı, çizdi terkedilmiş ellerim

Bu çamur pas ve fitnelikte, kimse duymaz imdadımı

Nasıl yapsan, nasıl etsen bir başlatsan infazımı

İstemem ki intikamı, başlanır ve yok devamı

Baş koyunca bir yol aldım, şimdi başlar infilakım

Buna yok mecalim, faili meçhulum

Hayatım dağılır dört bir tarafıma

Kim tutar elimi cenazem taşınır

Buz düşer elime ve yaşlı suratıma

Zaten, ölecek gibiyim

Durumumu bilsen en dibiyim

Bazen, dökerim gözyaşımı önüme

Ben, aslında tam sen gibiyim

Bir sandığa hapsetmişler fışkırırca feryadımı

Dengi yok ve bulamadım ben ömrümün tek erbabını

Yumruklarım yıkmak ister zalimin pis dünyasını

Aç da kalbim görsün herkes Reyhan’ın söz deryasını

Bastığın yer toprak değil

İçimdesin, başım eğik

Ruhum tavan kalbim zemin bir kez daha aşka yenik

Düşüyorum

Tut elimden n’olursun

Ne açlık var ne benden içeri kandıramaz gerçeklerimi

Eşrefin ve nimetlerini saklıyor kanatların

Bulutlarına yükseldikçe hüzzam içimi doldurur

Bu akıbete maruz hâlde ayaklarım savrulur

Ne davul zurna isterim ben

Bir tek sesimi kesmeyin

Sessiz harfler kullanıp da şarkı yazmak isteğim

Ön bahçemde mürekkeple duygularımı besledim

Avaz çıktı bağırdıkça sancılarıma seslenip

Buna yok mecalim, faili meçhulum

Hayatım dağılır dört bir tarafıma

Kim tutar elimi cenazem taşınır

Buz düşer elime ve yaşlı suratıma

Zaten, ölecek gibiyim

Durumumu bilsen en dibiyim

Bazen, dökerim gözyaşımı önüme

Ben, aslında tam sen gibiyim

Breek deze linkerkant van mij af, ik sta op het punt van de dood

Waar moet ik me door laten inspireren, ik sta momenteel op een helling

Gericht op rennen op de ingestorte zelfmoordweg

Ik heb nog steeds pijn en ik denk niet dat je er ooit bij betrokken moet raken

Ik ben slechts een hulpmiddel voor je geaccentueerde glorie

En de wraak smalle boom, mijn gevangene mijn einde

Ik verlang naar het gezicht van de zon die gek wordt in de eerste lente

En stukken crashen als de bliksem of je verlangen

Mijn somberheid vond zijn naam als nomadische meeuwen vliegen

Terwijl ik sterf in de oceaan, danst de regenboog

In mijn melancholische gedichten die je huid nodig hebben

Schreef vaarwel, tekende mijn verlaten handen

In deze modder, roest en wanorde hoort niemand mijn hulp

Het maakt niet uit hoe je het doet, het maakt niet uit hoe je mijn executie begint

Ik wil geen wraak, het begint en meer is er niet

Ik nam de leiding toen ik begon, nu begint mijn ontploffing

We hoeven dit niet te doen, ik ben niet opgelost

Mijn leven is overal om me heen verspreid

Wie houdt mijn hand vast, mijn begrafenis zal worden gedragen

Er valt ijs op mijn hand en op mijn oude gezicht

Ik heb nu al het gevoel dat ik dood ga

Ik ben de beste als je mijn situatie kent

Soms stortte ik mijn tranen voor me neer

Ik ben eigenlijk net als jij

Ze sloten me op in een kist, mijn uitbarsting

Er is geen gelijke en ik kon de enige kenner van mijn leven niet vinden

Mijn vuisten willen de slechte wereld van de onderdrukker vernietigen

Open het zodat iedereen Reyhans oceaan van woorden kan zien

De grond waarop je stapt, is niet de grond

Je bent in mij, mijn hoofd is naar beneden

Mijn ziel is het plafond, mijn hart is de vloer, opnieuw bezwijkend voor liefde

ik val

Houd alsjeblieft mijn hand vast

Er is geen honger en het kan mijn waarheden niet bedriegen

Esref en jouw vleugels verbergen hun zegeningen

Terwijl ik naar de wolken stijg, wordt ik vervuld van verdriet

Mijn voeten worden weggevaagd wanneer ik aan dit lot wordt blootgesteld

Welke drums en zurna's wil ik?

Kap niet alleen mijn stem

Ik wil liedjes schrijven met stille letters

Ik voedde mijn gevoelens met inkt in mijn voortuin

Avaz kwam naar buiten en riep tot mijn pijn terwijl ik schreeuwde

We hoeven dit niet te doen, ik ben niet opgelost

Mijn leven is overal om me heen verspreid

Wie houdt mijn hand vast, mijn begrafenis zal worden gedragen

Er valt ijs op mijn hand en op mijn oude gezicht

Ik heb nu al het gevoel dat ik dood ga

Ik ben de beste als je mijn situatie kent

Soms stortte ik mijn tranen voor me neer

Ik ben eigenlijk net als jij