Sabret - Vale

Sen karar ver bu günüme, halden hatır sormak mı?

Yoksa güçlenip sanıpta içten içe solmak mı?

Bir sonbahar sabahı aşk gözünde dolmak mı?

Şafak vakti ilk ışıkta sevdiğine koşmaktır

Cevabım yok, cevap kayıp

O konuyu kapattık

Gurur denen serseriyi, biz bu kez çok abarttık (Çok)

Madalyonun şu kahpe ihtirasları gözümde

Yüzüme bakma öyle bence yüzümü sen de kızarttın

Başıma bir dert vermiş kader, hatırlanır bildiklerim

Sonuna nokta koymak için üzülmeli sevdiklerim

Silmek istemekten öte silinmiştir sildiklerim

Sen ve senden hariç değil hazmedebildiklerim

Hazmettirir zaman hazmedemediklerimi içime

Sandık altı sabrı aldık çakıldık tam dibine

Nasıl kadın sokulmazmış sadık olan beyine

Tükürmekte yetmez bugün çift karakter yüzüne

Lâkin, yazıyorum yine bir sorun var

Gece üstümü kaplar

Satır aralarına kaçan o gurur bizi paklar

Biri bizi aklar

Sabret, doğar güneş yine üstüme

Işık saçar yine nefsine

Yanılır mı sandın bu gözleri gafil yarınımız fail

Sen de katıl gülüm kapıldıkça rüzgar eser yeli

Başım deprem yangınlarda söndüremez aşkın seli

Bir tuhafmış tufan hali baştan başa sardı beni

Bir yamaçtan gün görünür, gün batmadan tut elimi

Korkuların gözden okunur

Saklanamaz korkuların gözlerinden barizdir

Esaretin göğsüme dokunur

Soytarımsı rahatlığın verdiğim son tavizdir

Yaşam ölmek, belki gülmek kaderden bir şık seç Vale

Atla çamurunun içinden de bir kaç sözcük kurtar deve

Kadere çamur atar deyyuz, çatlar çelik çerçeve

El emeği duvarlarını yıkmak zordur, mâhlâs Kale

Talimatı henüz verdim, toplanacak birliklerim

Hiç bir mağara sağlam kalmadı, çöktü bütün girdiklerim

Sanma ben hiç abartmadım yazdıklarım bildiklerim

Sence neden pişman olur defterimden sildiklerim

Lâkin, yazıyorum yine bir sorun var

Gece üstümü kaplar

Satır aralarına kaçan o gurur bizi paklar

Biri bizi aklar

Sabret, doğar güneş yine üstüme

Işık saçar yine nefsine

Yanılır mı sandın bu gözleri gafil yarınımız fail

Kaderden bir şık seç Vale

Cevabım yok cevap kayıp

Jij beslist op mijn dag, wil je jouw situatie onthouden?

Of wordt het sterker en vervaagt het van binnen in de illusie?

Om de ogen van liefde te vullen op een herfstochtend?

Dawn rent naar degene van wie je houdt bij het eerste licht

Ik heb geen antwoord, het antwoord is verloren

We hebben dat onderwerp gesloten

Trots zwerver, we hebben deze keer overdreven

Die bitchy passies van de munt in mijn ogen

Kijk niet naar mijn gezicht, ik denk dat je mijn gezicht ook gebakken hebt

Het lot heeft me problemen bezorgd, wat ik weet wordt onthouden

Mijn dierbaren zouden verdrietig moeten zijn om een ​​punt aan het einde te zetten

Wat ik heb verwijderd, is verwijderd zonder dat ik het wilde verwijderen

Behalve jij en wat ik kan verteren

Tijd laat me verteren wat ik niet kan verteren

We namen het geduld van de stembus en botsten er helemaal op.

Hoe kan een vrouw niet in de hersenen worden geplaatst die trouw zijn?

Het is niet genoeg om vandaag een dubbel karakter in het gezicht te spugen

Ik schrijf echter, er is nog steeds een probleem.

De nacht bedekt me

Die trots die tussen de regels ontsnapte, maakt ons schoon

Iemand ruimt ons op

Heb geduld, de zon komt weer op voor mij

Ze schijnt weer licht op haar ziel

Denk je dat deze ogen achteloos zijn, onze morgen is de dader?

Doe mee, de wind waait als mijn roos wordt gevangen

Mijn hoofd kan de aardbeving in branden, de vloed van liefde niet blussen

Het was een vreemde overstromingssituatie die me van begin tot eind omringde.

Dag is zichtbaar vanaf een heuvel, houd mijn hand vast voor zonsondergang

Je angsten worden over het hoofd gezien

Het is duidelijk vanuit de ogen van de angsten die niet verborgen kunnen worden

Je slavernij raakt mijn borst

Je narigheid is de laatste concessie die ik doe

Leven, sterven, misschien lachen, kies een optie uit het lot van Vale

Spring, red een paar woorden uit de modder, kameel

We gooien geen modder naar het lot, het stalen frame barst

Het is moeilijk om de muren van het handwerk, de zogenaamde Boerenkool, af te breken

Ik heb net het bevel gegeven, mijn troepen om zich te verzamelen

Geen enkele grot bleef intact, alles wat ik binnenging stortte in

Denk niet dat ik helemaal niet heb overdreven, wat ik schreef is wat ik weet

Waarom denk je dat hij spijt heeft van wat ik uit mijn notitieboekje heb gewist?

Ik schrijf echter, er is nog steeds een probleem.

De nacht bedekt me

Die trots die tussen de regels ontsnapte, maakt ons schoon

Iemand ruimt ons op

Heb geduld, de zon komt weer op voor mij

Ze schijnt weer licht op haar ziel

Denk je dat deze ogen achteloos zijn, onze morgen is de dader?

Kies een elegante van Destiny Vale

Ik heb geen antwoord, het antwoord ontbreekt