Maalesef - Vale

Hey

Burukça başlayan yeni bir gün

Ben nasıl mıyım?

Dudaklarımda iftiraların tadı

Ben aklı bir dirayetin yetim çocuklarında harcadım

Meleksi şeytanın o sinsi omuzlarına yaslanıp

Bak efendi hayat ne zor, kararı ver

Ve beklemez ki kimse zorda itinayla paslanıp

Huzura ermek isteğiyle günahlarını toplayıp

Bir türkü tutturur misali cesaretime saklanırdı hüsran

Benim cüzdan dolmadı kusurlarımda var bir çare

Dost bir kahpe sahnenin tam ortasında hepsi sahte

Badirelerle geçer sanıldı kimisi aşkı buldu

Sürüklendi kasvetin yan etkisiyle metrelerce

Kimse yok ki bildiren bulunduğum şu mahali

Dört duvarla sevişmekti yalnızlığın en zor hali

Bir nefes ve bir kağıttan ibaret tüm mecalim

Toplayın valizleri şafak göründü ahali

Zaman geçiyor önünümüzden

Döküyor saçlarımı yaprak misali

''Tamam'' deyişine kanıyorum malesef

Yine asılıyor yüzüm, kurtar bu hali

Çabam, hüsrandan geçer

Bu yola takılıyorum yere saçılıyorum, ben

Bilmezler karmaşık şu hâlimi

Kafese koy süpürge ettiğin saçların

Hayatın maddiyatlı kaygıların

Dert dışında birde bahtın

Sen basit bir insansın ve insanlar insanlık dışı

Vukaatta fail benim bir son var, ve bir de başı

Aklın başını zorlamazsa gel bu derdi sen taşı

Gözüne batacak insanı kader unutmadan kaşır

Birine çarpacaktır sivri cümlemin ağır taşı

Kimine gençliğinde makul oldu ermeden yaşı

Tıkanıyorsa hislerin apansız ihtişam selin

Ben istedikçe siz gelin ben istedikçe hep verin

Diyende oldu ömrün sahte caddelerinde

Koşan çocuktu mutluluk çalındı benden üzgün hallerimde

Cesaretin bir aynasıydı belki beyaz saçlarım

Ve mutlulukta vardı Reyhan’ın küçük hayallerinde

Huzuru burda istedikçe kaçtı elden tutamadım

Ve bir ateş yanar öfkemin mahallerinde

Zaman geçiyor önünümüzden

Döküyor saçlarımı yaprak misali

''Tamam'' deyişine kanıyorum malesef

Yine asılıyor yüzüm, kurtar bu hali

Çabam, hüsrandan geçer

Bu yola takılıyorum yere saçılıyorum, ben

Bilmezler karmaşık şu hâlimi

Vale

İkibinon (2010)

DRM (Diarem)

Bilmezler hâlimi

Bilemezler de

Sen merak etme

Hoi

Een nieuwe dag die bitter begint

Hoe gaat het met mij?

De smaak van laster op mijn lippen

Ik verspilde mijn geest aan weeskinderen met een scherpzinnigheid

Leunend op die stiekeme schouders van de engelachtige duivel

Kijk hoe moeilijk het leven is, neem de beslissing

En niemand verwacht dat ze met zorg zullen roesten en

Zijn zonden verzamelen met het verlangen om vrede te vinden

Zoals het zingen van een lied, mijn moed verstopt, frustratie

Mijn portemonnee is niet vol, ik heb gebreken, er is een oplossing

Een vriendelijke teef midden op het podium, het is allemaal nep

Men dacht dat het met badires zou overgaan, sommigen vonden liefde

Meters ver gedreven door de bijwerking van de schemering

Er is niemand die deze plek meldt waar ik ben

De liefde bedrijven met vier muren was de moeilijkste vorm van eenzaamheid

Al mijn strijd bestaat uit ademhalen en een stuk papier

Pak je koffers, de dageraad is aangebroken, mensen

De tijd gaat voor ons voorbij

Mijn haar laten vallen als een blad

Ik geloof dat je helaas "ok" zei

Mijn gezicht hangt weer, red deze toestand

Mijn poging is gefrustreerd

Ik zit vast op deze weg, ik verspreid me over de grond, ik

Ze weten niet hoe ingewikkeld het is

Stop het in de kooi, je haar dat je stofzuigt

De materiële zorgen van het leven

Afgezien van de problemen, heb je ook geluk

Je bent een eenvoudig persoon en mensen zijn onmenselijk

Ik ben de dader van de misdaad, er is een einde en er is een begin

Als je geest je geest niet dwingt, kom dan dit probleem zelf dragen

Het lot krabt de persoon die hem zal wurgen.

De zware steen van mijn scherpe zin zal iemand raken

Voor sommigen in zijn jeugd was zijn leeftijd redelijk

Als het verstopt is, overspoel dan je zintuigen met plotselinge pracht

Kom zo lang als ik wil, geef altijd zoals ik wil.

Het gebeurde in de nepstraten van je leven

Hij was een rennend kind, het geluk werd me ontstolen als ik verdrietig was

Misschien was mijn witte haar een spiegel van moed

En er was geluk in Reyhans kleine dromen

Ik kon mijn rust niet weghouden zoals ik die hier wilde hebben

En een vuur brandt in de plaatsen van mijn woede

De tijd gaat voor ons voorbij

Mijn haar laten vallen als een blad

Ik geloof dat je helaas "ok" zei

Mijn gezicht hangt weer, red deze toestand

Mijn poging is gefrustreerd

Ik zit vast op deze weg, ik verspreid me over de grond, ik

Ze weten niet hoe ingewikkeld het is

bediende

Tweeduizend (2010)

DRM (diarem)

Ze weten het niet

Ze weten het niet eens

Maak je geen zorgen