Audience - Val Emmich

The painter he died alone

Decades later they built his throne

Proclaiming his great worth

While he was buried under all that earth

Would have been nice to hear

While he was upright and breathing air

I heard someone joke

We’ve gone as far as we can go

No longer a difference ‘tween

Those who watch and those being seen

Fear i was born too late

No one left to hear what i say

There’s no one left in the audience.

Everybody wants to be in the show.

So what am i doing here?

I don’t know.

There’s a soiree out back

Full of art school undergrads

They make great party hats

But not a one understands math

Each does a one-man play

Streaming live in 50 states

The critics now work from home

No longer paid to sing along

I miss their companionship

A steady voice amongst the frantic

Just wanted art that’s true

Just want to talk about the blues

There’s no one left in the audience.

Everybody wants to be in the show.

So what am i doing here?

I don’t know.

Had a picture in my mind

But it’s gotten harder over time

To hold on to that dream

Can’t deny what i see

And there’s no sadder sight

Than the man who can’t call it a night

De schilder stierf alleen

Decennia later bouwden ze zijn troon

Zijn grote waarde verkondigen

Terwijl hij werd begraven onder al die aarde

Zou leuk geweest zijn om te horen

Terwijl hij rechtop stond en lucht ademde

Ik hoorde iemand een grapje maken

We zijn zo ver gegaan als we kunnen gaan

Geen verschil 'tween' meer

Zij die kijken en zij die gezien worden

Bang dat ik te laat geboren ben

Niemand meer om te horen wat ik zeg

Er is niemand meer in het publiek.

Iedereen wil in de show zijn.

Dus wat doe ik hier?

Ik weet het niet.

Er is een soiree in de achtertuin

Vol met kunstacademiestudenten

Ze maken geweldige feestmutsen

Maar niemand begrijpt wiskunde

Elk speelt een eenmansspel

Live streamen in 50 staten

De critici werken nu vanuit huis

Niet meer betaald om mee te zingen

Ik mis hun gezelschap

Een vaste stem tussen de hectische mensen

Wilde gewoon kunst, dat is waar

Ik wil het alleen over de blues hebben

Er is niemand meer in het publiek.

Iedereen wil in de show zijn.

Dus wat doe ik hier?

Ik weet het niet.

Had een foto in mijn hoofd

Maar het is in de loop van de tijd moeilijker geworden

Om aan die droom vast te houden

Ik kan niet ontkennen wat ik zie

En er is geen triester zicht

Dan de man die het geen nacht kan noemen