Reflections - Unitopia

In a time of bitter reflection

In self made solitude

Have we come too far, is it much too late?

Have we overshot the mark?

In a time of desolation

As we search our inner selves

Do we blame each other or curse on high?

Do we live life in the dark?

Put on the mask and hide the pain

Don’t let another inside again

Escape from the world, don’t let them see

What you keep hidden among the debris

The cry of your heart, the warmth of your soul

Are drowned in the rivers of total control

And all that you had is slipping away

Replaced by illusion that starts to decay

Put on the mask and hide the pain

Don’t let another inside again

Escape from the world, don’t let them see

What you keep hidden among the debris

The cry of your heart, the warmth of your soul

Are drowned in the rivers of total control

And all that you had is slipping away

Replaced by illusion that starts to decay

In een tijd van bittere reflectie

In zelfgemaakte eenzaamheid

Zijn we te ver gekomen, is het veel te laat?

Zijn we de limiet overschreden?

In een tijd van verlatenheid

Terwijl we ons innerlijk doorzoeken

Geven we elkaar de schuld of vloeken we hooguit?

Leven we in het donker?

Zet het masker op en verberg de pijn

Laat niemand meer binnen

Ontsnap aan de wereld, laat ze niet zien

Wat je verborgen houdt tussen het puin

De roep van je hart, de warmte van je ziel

Zijn verdronken in de rivieren van totale controle

En alles wat je had is weg te glippen

Vervangen door een illusie die begint te rotten

Zet het masker op en verberg de pijn

Laat niemand meer binnen

Ontsnap aan de wereld, laat ze niet zien

Wat je verborgen houdt tussen het puin

De roep van je hart, de warmte van je ziel

Zijn verdronken in de rivieren van totale controle

En alles wat je had is weg te glippen

Vervangen door een illusie die begint te rotten