Journey's Friend - Unitopia

Lying on a hillside, evening lights are in the sky

Something reaches deep within my mind and asks me why?

Thoughts are racing through my head

About a message long thought dead

I turned around and realised I stand alone on high

On my way to understanding journey’s I must make

I’m not guaranteed tomorrow, if it shines or if it rains

Pouring down all over me

Like liquid questions, set me free

All the time in the world is not enough for me to see

Severed from reality I’m waiting for the day

When I face totality, I hear the people say…

The journey’s just begun

Self awareness happens and we’re taken by surprise

Elevated to a place where dark is lifted from our eyes

We take each moment as it comes

And treasure all that has been done

'Cause every piece of puzzle fits, that now you realise

Revelations blow your mind into a million words

Part of creative grand design, the voices never heard

It’s a rushing symphony

Heard throughout eternity

With countless movements, never ending, ever changing chords

Severed from reality we’re waiting for the day

When we face mortality then all the people pray

'Cause all good things must end in time and time will ease the pain

But only if it’s mixed with love and trust and faith again

In the journey’s only friend

PART ll — 'THE END OF THE BEGINNING'

PART lll — 'THE NEED'

So I want to believe you

I want to trust you

But why is it so damn hard?

I want to embrace you

Turn around and face you

But I can’t seem to let down my guard

I want to be free

I want to be free

It’s there for the taking

No point in forsaking

All of the providence

Just give in to reason

Now is the season

And weigh all the evidence

You need to be free

You need to be free

You need to be free

Free from the insanity

Free from the profanity

Free from the constant mind-numbing pain

Free from insecurity

Free from all impurity

From the feeling of bashing your head against a wall again and again

Free from the critical

Free from the political

From all the games people constantly play

Free from limitation

From cheap imitation

From the migraine pressure that binds you up, day after day

PART lV — 'THE MAIN ATTRACTION'

I’m going to join the circus

I’m running far from home

I can’t take all this pressure

I want to walk alone

Hard, from the beginning

It’s the only way that I’ve known

You can’t stop people winning

Or taking what they don’t own

Maybe they’ll accept me

If I can toe the line

Hope they don’t reject me

And treat me like bad wine

Ahead in the distance

I see the ringmaster smile

Arms outstretched toward me

He’s seen me coming for miles and miles

He tells me I’m the main attraction people come to see

They’ve been waiting for years and years, just for me to appear

Part v — 'the path'

We sometimes wander from the path we rarely tread

Become the searcher even though we know what lies ahead

The race is still there to be won

Don’t turn your back on the silent sun

Listen to your heart not all the voices in your head

You start to open up to other possibilities

Even though awareness of them spreads like a disease

Your senses run in overdrive

Awakening feelings come alive

Ready for the first new chapter of your destiny

Now the journey’s finally over, it’s a brand new day

Exploding like a supernova, light creates the way

Hidden deep within your soul your destiny awaits

Trusting and acceptance at the revelation’s gate

Of the journey’s only friend

Liggend op een heuvel, zijn de avondlichten aan de hemel

Iets dringt diep door in mijn hoofd en vraagt ​​me waarom?

Gedachten razen door mijn hoofd

Over een bericht dat lang als dood werd beschouwd

Ik draaide me om en realiseerde me dat ik alleen op de hoogte sta

Op weg naar het begrijpen van reizen die ik moet maken

Ik weet niet zeker of het morgen schijnt of als het regent

Giet over me heen

Laat me, net als vlotte vragen, vrij

Alle tijd van de wereld is niet genoeg voor mij om te zien

Afgesneden van de realiteit wacht ik op de dag

Als ik de totaliteit onder ogen zie, hoor ik de mensen zeggen...

De reis is net begonnen

Zelfbewustzijn gebeurt en we zijn verrast

Verheven tot een plaats waar het donker uit onze ogen wordt opgeheven

We nemen elk moment zoals het komt

En koester alles wat is gedaan

Want elk puzzelstukje past, dat realiseer je je nu

Openbaringen blazen je geest in een miljoen woorden

Onderdeel van creatief groots ontwerp, de stemmen hebben nog nooit gehoord

Het is een meeslepende symfonie

Gehoord tot in de eeuwigheid

Met ontelbare bewegingen, nooit eindigende, steeds wisselende akkoorden

Afgesneden van de realiteit wachten we op de dag

Als we de sterfelijkheid onder ogen zien, bidden alle mensen

Want alle goede dingen moeten op tijd eindigen en de tijd zal de pijn verzachten

Maar alleen als het weer vermengd is met liefde en vertrouwen en geloof

In de enige vriend van de reis

DEEL II — 'HET EINDE VAN HET BEGIN'

DEEL III — 'DE BEHOEFTE'

Dus ik wil je geloven

Ik wil je vertrouwen

Maar waarom is het zo verdomd moeilijk?

Ik wil je omhelzen

Draai je om en kijk je aan

Maar ik lijk niet op mijn hoede te zijn

Ik wil vrij zijn

Ik wil vrij zijn

Het ligt voor het oprapen

Het heeft geen zin om te verzaken

Alle voorzienigheid

Geef gewoon toe aan de rede

Nu is het seizoen

En weeg al het bewijs af

Je moet vrij zijn

Je moet vrij zijn

Je moet vrij zijn

Vrij van de waanzin

Vrij van de godslastering

Vrij van de constante geestdodende pijn

Vrij van onzekerheid

Vrij van alle onzuiverheden

Van het gevoel dat je je hoofd keer op keer tegen een muur slaat

Vrij van het kritische

Vrij van het politieke

Van alle games die mensen constant spelen

Vrij van beperking

Van goedkope imitatie

Van de migrainedruk die je dag na dag bindt

DEEL lV — 'DE HOOFDATTRACTIE'

Ik ga naar het circus

Ik ren ver van huis

Ik kan al deze druk niet aan

Ik wil alleen lopen

Moeilijk, vanaf het begin

Het is de enige manier die ik ken

Je kunt mensen niet stoppen met winnen

Of nemen wat ze niet bezitten

Misschien accepteren ze me

Als ik de lijn kan volgen

Hoop dat ze me niet afwijzen

En behandel me als slechte wijn

Vooruit in de verte

Ik zie de spreekstalmeester glimlachen

Armen naar mij uitgestrekt

Hij heeft me mijlenver zien aankomen

Hij vertelt me ​​dat ik de belangrijkste attractie ben waar mensen naar komen kijken

Ze wachten al jaren en jaren, alleen voor mij om te verschijnen

Deel v — 'het pad'

We dwalen soms af van het pad dat we zelden betreden

Word de zoeker, ook al weten we wat ons te wachten staat

De race moet nog worden gewonnen

Keer de stille zon niet de rug toe

Luister naar je hart, niet alle stemmen in je hoofd

Je begint je open te stellen voor andere mogelijkheden

Ook al verspreidt het bewustzijn ervan zich als een ziekte

Je zintuigen draaien op volle toeren

Ontwakende gevoelens komen tot leven

Klaar voor het eerste nieuwe hoofdstuk van je lot

Nu is de reis eindelijk voorbij, het is een gloednieuwe dag

Ontploffend als een supernova, licht creëert de weg

Diep verborgen in je ziel wacht je lot

Vertrouwen en acceptatie bij de poort van de openbaring

Van de enige vriend van de reis